
Исландия [5]: День 1, часть 1. Кефлавик и Тинглевир
Бесконечный закат в небе над Атлантикой, желтые маки и желтые утки. Поехали!
We use cookies to improve your experience on our site. By using our site, you consent to our use of cookies.

Бесконечный закат в небе над Атлантикой, желтые маки и желтые утки. Поехали!

Питание в Исландии — либо дорого, либо скудно. Морально приготовьтесь есть консервы и мюсли по утрам!

Пришло время подробней рассказывать про денежную сторону вопроса и про быт. Начнем с ночлегов.

По многочисленным просьбам поскорее перейду к нашему маршруту.

Неделю назад я вернулась из этой потрясающей страны, и хочу вам рассказать о ней поподробней. Почему? Ну, например потому, что хочу помочь вам туда попасть, а просьб поделиться информацией я слышала во время поездки очень много. Оговорюсь, что хоть я уже и повидала три с чем-то там десятка разных стран, а ничего и близко похожего, такой ошеломляющей красоты природы не видела нигде.

Внезапно больше 30 км по югу Гомеля. Впервые приехала к реке, словила дежавю насколько же Висла и Сож похожи, как брат и сестра, побывала в Березках, погоняли по соседним деревням, надышались допьяна цветами.

… Менавіта тут да мяне дайшло, ДЗЕ Ляпісы здымалі свой кліп «Я верю» 😉

Спусціліся мы з велічэзнай тэлевежы і … пабачылі заліты сонцам горад з высокім-высокім сінім небам, моцным ветрам, цёплым восеньскім сонцам і жоўтых светлафораў! Запрашаю на першую частку шпацыру.

Як апынулася, у Манрэалі чыгуначны вакзал знаходзіўся ад мяне ў некалькіх кварталах і ў першы ж вольны дзень ўжо ў 6 з нечым раніцы я сідзела ў цягніку на Таронта!

Быў апошні дзень у Манрэалі, закрыццё Асамблеі CIVICUS і апошнія шпацыры па цікавым напаўфранцузскім горадзе з мяккім ад вялікай вады паветрам. Вось так мяне злавілі і сфоткалі ў той дзень мясцовыя фатографы.

Калі мне пашчасціла быць у Паўднёвай Афрыцы, то мы наведвалі галоўны офіс CIVICUS у Ёханэсбургу, вось там-та я і даведалася, што плануецца такое мерапрыемства ў Манрэалі. Надзеяў амаль не было, але я падала заяўку. І цудам, за месяц да асамблеі я атрымала пазітыўны адказ і квіткі!


Фуффф, вось толькі зараз, села за комп і супакоілася крыху. Тут усё прывычнае і знаёмае ў адрозненні ад цэлага гэтага дня…

Сёння быў дзень адавы! Мяне не выпусцілі ў Каір з Варшавы. Кажуць, патрэбная віза.



Пакуль была ў Індыі, ганялася за новымі сябрамі з розных краінаў свету.
© Chris Bo, 2026 • Все права защищены
При использовании материалов обязательно письменное разрешение автора.