Сёння я пакажу вам астатнія фоткі з Лімы. Шкада, не было на гэты горад шмат часу, бо ў асноўным сідзелі ў чатырох сценах, на Асамблеі. На горад было па 15 хвілін удзень, былі вечары і ночы, якія праходзілі ў размовах, таму толькі тройчы я выехала за межы "нашага раёна": на акіян, у бар у старым горадзе і на кірмаш.

Вось такія прыгажуны раслі побач з адной з кавярняў ля гатэля.

Аўтобусы.

На вуліцы шмат паліцыі. Вельмі прыгожая форма. Жанчыны-паліцэйскія — асабліва прыгожыя!

Ля офісных будынкаў.

Вось тут за плотам нейкія разваліны, старыя піраміды, якія зараз рэканструіруюцца. Унутры мы не пабывалі, не было часу. А гэтая фотка з таксоўкі мне чымсці спадабалася.

Peru [46]

Шмат жывёлаў. Вось вавёрка, напрыклад)

Вось гэтыя дзівосы прадаюцца на кірмашы. Шкатулка ручной працы і шалёных коштаў. Ды яшчэ і вельмі страшна пакоцаць у далёкім пералёце!

Peru [48]

Затое папрывозіла сябрам такіх зімовых шапак з шэрсці альпакі, гэта такая перуанская лама. Якую жыўцом я так і не пабачыла ў натуральным асяроддзі, бо ў Мачу Пічку мы так і не патрапілі. Апынулася, што ўсе перуанскія лоўкосты, на якія я разлічвала, заламілі не_грамадзянам Перу шалёныя кошты, утрая большыя, чым былі паказаныя ў інтэрнэце. Чытайце дробны шрыфт, называецца =/ Ну, але мы спантанна вырашылі, куды мы паедзем замест Мачу Пікчу, але пра гэта — пазней.

Цукерачкі з Філіпінаў ад знаёмай 🙂

Не, гэта не морква. Гэта жоўтая салодкая бульба!

Шыкоўны прыкід, праўда? Асабліва ўлічваючы тое, што гэты мілы служачы гатэля недзе 2 метра з хвосцікам вышынёй 🙂 Шкада, на фота гэтага не бачна, а сфоткацца з ім у мяне не хапіла нахабства)

Гэта — нацыянальны дрынк, піско. Канкрэтна гэты — Pisco Sour, падаецца кактэйлем з ананасавым фрэшам. Ну, самагонка і самагонка, гэта я зразумела ўжо потым, калі пабачыла ў музеі, як яго робяць. Бачыла самагонны апарат памерам з дом і не аслепла! :))

Актывістка з Бахрэйна, якая адвучылася ў Брытаніі і вярнулася. Дачка лідара мясцовага супраціву, які зараз знаходзіцца за кратамі. Пасля ейнага спіча ўся заля хлопала стоячы. "Вось якімі вырастаюць мусульмане, калі ім даць нармальную адукацыю" — сказаў мне сябра-мусульманін пасля.

Вось гэта вечар, калі мы пабывалі ў старым горадзе. Вось тыя двое праз пару секунд пасля гэтага кадра прапануюць нам какаін і гашыш 🙂 Ах, мясцовы каларыт!

Вось з гэтых шапікаў я ўмімімікалася. Яны такія малюсенькія, што мне падаецца, там нават сесці няма дзе і што прадаўцы стаяць цэлы працоўны дзень!

Пасля таго, як я пабачыла, што амаль ва ўсіх таксоўках у Перу стаяць такія абаронныя краткі для кіроўцы, падумалася, што лепш тут усё ж не жыць 🙂

Вуліцы Лімы.

Обо мне

КРИС | Маверик в эмиграции
Беларуска и брецели
42 страны, 5 профессий и шило в ж%

Гуманитарий с дипломом физика
Не эмиграция, а эвакуация!

Читать еще

Моя страничка в FB

Подпишись на рассылку

Оставь свой email — и я обещаю присылать тебе только самое свежее и интересное и не очень часто (я сама ненавижу спам!). 

Бесплатности, лайфхаки, полезные ссылки, свежий контент в форме дайджеста раз в неделю.

© 2020 •  Все права защищены

При использовании материалов обязательно письменное разрешение автора.