Чым далей у лес, тым больш пэўным становіцца той факт, што я хачу выкладаць і далей. І нешта мне з гэтай нагоды страшнавата... Бо праца даволі складаная і ВЕЛЬМІ непрыбытковая, кажу, бо ўжо ведаю, што малады спецыяліст-педагог з усімі надбаўкамі можа атрымаць максімум 320 кBYR :( У той жа самы час, калі я зараз пайду ў любую камп'ютэрную кантору, у мяне будзе 200, 300, 500 $ без праблем. Калі я пра гэта думаю, я станаўлюся "грууустным пандой" (с) SP
А калі глядзець з іньшага боку... я... я іх ужо палюбіла, гэтых дзетак :) Некаторыя зь іх проста СУПЭР, я шчасьліва працаваць для такіх цудоўных хлопчыкаў і дзяўчат, адчуваць сябе адказнай у пэўнай ступені за іх веды і за іх будучыню...
Павіньшавалі з 8 сакавіка :) Паштоўка "Нашай настаўніцы", а сёньня іньшы клас прынёс чакалятку: "Мы вас у пятніцу шукалі...". І ўрок сёньняшні быў проста дзіўным - мяне з пытаньнямі па тэме затрымалі нават пасьля ўроку... гэта было так незвычайна: адчуваць шчырую ЗАЦІКАЎЛЕНАСЬЦЬ у тым, што ты спрабуеш данесьці))) У мяне няма словаў. У пэўны момант хацелася проста іх усіх абняць :)
Вось дык дылема. Чаму мяне ня дзьве? :( Адна - каб зарабляць грошы, а другая - каб працаваць на карысьць людзям і з задавальненьнем...