Цукар…
... у доме ніводнай крупінкі цукру, хнык.
Нічога салодкага.
А я паміраю :( Да такой ступені, што зараз пачну знішчаць сваю калекцыю цукру :(
... у доме ніводнай крупінкі цукру, хнык.
Нічога салодкага.
А я паміраю :( Да такой ступені, што зараз пачну знішчаць сваю калекцыю цукру :(
Чорны хлеб, калi доўга жаваць, робiцца салодкiм :)
і бульба! бульбачка! крухмал разлагаецца сьлінай да цукру ;)
знаёмая сітуацыя) вось мне прыйшлося навучыць сябе жыць бяз цукру:), нескладана)
ЗЫ а ў Вас ё калекцыя цукру?О_О
ё! як-небудзь пафотаю і выкладу ў нэт ;))
хм, я баюся падацца банальнай, але ў такiх выпадках хаджу звычайна ў краму :)
гхм, уся праблема ў банальнай адсутнасцью грошай і страшным холадзе аўтсайд ;)
Затое цяпер ты разумееш, што ня так у гэтым сьвеце (). У цябе няма нi паўгадзiнкi, каб паесьцi, i пры гэтым грошай таксама няма. :)
Гыгы)))
І тое праўда :)
ти головно не викидай пакетиків з-під цукру!
їх можна зберігти та склеїти)))
голасам Петрасяна: “Еслі у вас осталісь обёрткі от сосісок – не выбрааасывайте. Іх можно зашіть і іспользовать по назначенію”
:)
Крис, а у соседей аскнуть стакан сахара.
А в следующий раз принести и угостить их шоколадкой. Будет повод познакомится. Меня как-то соседи заливали всю ночь. Я им позвонил с утра и ушел на работу, они вечером пришли просить прощения и спросить сколько они должны. Я им сказал, что должны мне они выпить чаю(там повреждений минимум, тупо повезло, что не потекло по штробу с проводами в стене до выключателя, вернее не дотекло =). Так и познакомились.
аказваецца, не адна я дохну без салодзенькага :)
мае пакуты тут: