Chris

Даўно сюды не пісала. Таму пачну з вераснёўскіх сонечна-восеньскіх кадраў з другога майго роднага гораду, з Мінску.

Мы з Таценькай.

Чытаць далей

Калі не даходзяць смс з-за канфлікта сетак, калі інтэрнэт амаль недасяжны, калі скайп абрываецца кожныя 4 хвіліны, скрозь прастору і гадзінныя паясы, скрозь ядро Зямлі, па нітачках сузор'яў, праз струны мерыдыянаў і паралеляў - размаўляй са мной!

Avril Lavigne - Wish You Were Here

Шчаслівым у гэты дзень быў шанец стаць толькі ў раннім юнацтве, калі спецыяльная школьная служба разносіла валянцінкі падчас урокаў па класах. Увесь астатні час у гэты дзень заўжды усё не так.

Чытаць далей

Знайшла ў фрэндстужцы, не магу не перапосціць!

У адносінах ласкавая, "наша" мянушка мусіць быць індывідуальнай. Рыбкі-зайкі-сонейкі, канешне, добра і месцамі трапна, але не арыгінальна, як ні круці! Але я сама часам паддаюся на слабасці. Ну і з іншага боку, калі называць адно аднаго стандартна і неарыгінальна, потым, калі што разладзіцца, не прыйдзецца выкідаць са свайго лексікона і рэестра пераваг чарговую ні ў чым не вінаватую зверушку ;) Хаця... ва ўсяго ёсьць тэрмін даўніны і хутка адпускае, хоць і асацыяцыі ўсё гэтак жа, хоць і з меньшай інтэнсіўнасцю, прабягаюць зрэдку.

Далей будзе спіс мянушак - шчыра кажучы, мне не ўсе мянушкі імпануюць, некаторыя дык проста ржачныя, але з песні слова не выкінеш, таму пошчу ў арыгінале ;) Паводле маіх асабістых назіранняў - нешта ў гэтым ёсьць. Суджу па свайму лексікону. І, FFFFUUuuuu, як мне вярнуць у свой лексікон "коцік", чаму ў мяне палітычныя асацыяцыі, спадар Някляеў, ЗА ШТО!!? :D

Чытаць далей

Я ведаю, што ты гэта прачытаеш.

Паўгады таму я вярнулася з Інданэзіі і пачала новае ва ўсіх сэнсах жыццё.

Ня ведаю, як так атрымліваецца, што далёкія падарожжы становяцца для мяне пераходам на новы этап, як квантавы пераход з узроўня на ўзровень пад уздзеяннем новых эмоцый...

Усё, што ні робіцца - сапраўды да лепшага. Прычым чым горш бывае адразу, тым лепш потым. Гэтыя паўгады таму падцьверджанне. Страшна падумаць, што было б, калі б усё пайшло інакш паўгады таму. У мяне б не было ўсіх гэтых шчаслівых-шчаслівых-шчаслівых дзён і пераасэнсавання жыцця!

Чытаць далей

Лето, что ж ты безлунно,
Как отыскать тебя,
Как войти в твой дом,
Как уснуть под небом твоим?
Где ты? Где твои струны?
Смыло карту, лишь крестик с номером
Адрес нашей звезды.
Звездочки, заблудившейся навсегда...

Маё кароткае двухтыднёвае лета прайшло ў Інданэзіі ў красавіку: Джакарта, востраў Балі, самлёты, выдатныя людзі побач, новыя знаёмствы і новыя планы, што нарадзіліся на беразе акіяна. Дагэтуль не магу дабрацца да фотачак, трохі хіба што ёсьць у Флікры, але ў архівах нашмат больш… Што ж, буду разграбаць доўгімі зімовымі вечарамі!

А лета фактычнае прайшло ў пераездах, у раз’ездах: цягнікі, маршруткі, цягнікі, цягнікі, пероны, зноў цягнікі… Рэчы, валізкі, сустрэчы і доўгія абдымкі на перонах, абдымкі, пакуль мой цягнік ужо не адганялі ў дэпо… Я пераехала ў Варшаву, змяніла працу, змяніла жыццё.

Чытаць далей

Неверагодна, проста неверагодна.

Жывеш сабе, жывеш, а потым расплюшчваеш вочы аднойчы, а ўнутры і звонку -  Шчасце.

І ўсё.

Чытаць далей

Бла-бла-бла пра бягучае-асабістае...

Яшчэ свежы ва ўспамінах пост наконт

 Дык вось, сёньня да дзяўчыны прыходзілі ізноў, ужо не праз дэканат, а ў горадзе. Прычым задалі адно "асабістае" пытаньне:  ці ціснулі яны на яе пад час размовы? Яна адказала, маўляў, месцамі адчувалася. А потым ёй паказалі раздрукоўку з

minsk_by

на гэты конт)))

 "Вашая пазіцыя зразумелая!"