А такую Вільню…
хто-небудзь бачыў?…

Вільня цяпер для мяне стала крышачку больш блізкай і знаёмай: цяпер я ведаю пра помнічак габрэйскаму Айбаліту і гісторыю ягонай тросці, дзе знаходзіцца самы стары касцёл Вільні і меч князя Вітаўта.
Зараз у Вільні, усё проста супер :) Ці тое я даўно не была тут, ці тое ўсё тут насамрэч такое клёвае, а я і забыла… Дзень пачаўся шалёна – прачнулася за паўгадзіны да адпраўленьня цягніка, цудам і кой-чыімі намаганьнямі я-такі пасьпела і ўляцела ў цягнік за 3 хвіліны да адпраўленьня. А потым доўга вярцелася ды не магла заснуць ад натоўпа думак у галаве, а потым слухала нейкія аўдыё-урокі інгліша, якія па дурноце маёй апынуліся ў плэеры замест музыкі… А потым прыйшлі памежнікі, а потым да нас прыехала Вільня. Ці мы да яе, але якая розніца?…
На выходных мяне чакае знаёмая, але зусім не любімая Вільня. Колькі б хто не казаў, што гэта спрадвечны беларускі горад і г.д. я гэтага не адчуваю ні кропелькі. Ну зусім. А навучыцца адчуваць ці адчуць з цягам часу – гэта неяк нават гучыць дзіўна. Адчуваньне ці пачуцьцё прыходзіць у першае імгненьне, а прыходзячым пачуцьцям я не давяраю….
… і вялічэзны пазітыў :))))) Пайшла спаць шчасьлівая :)

… Я тут.
Усё прайшло цудоўнейшым чынам, дзякуй Дзяўчыне_ Што_Запрасіла_ Мяне і дала мне магчымасьць запрасіць туды ўсіх зацікаўленых сяброў (ну, можа не абсалютна ўсіх, але большасьць)!
Файна было АБСАЛЮТНА ўсё, я нават ня ведаю, у чым пакрытыкаваць!!!
… Не, ўсё ж фільмы пра Грузію і Сэрбію павінны паглядзець УСЕ ў гэтай краіне! І гэта факт!
Дарэчы, столькі крэатыву са мной не здаралася ні на водным сэмінары раней, гэта проста фатум!
ДЗЯКУЙ УСІМ, ХТО ПРЫСУТНІЧАЎ У ГЭТЫМ КАЗАЧНЫМ ВЭРХАЛЕ!
… мне падаецца, што гэта Пачатак!…
Касьцёл Сьвятой Ганны
А гэта сьцены дамоў у Вужапісе: гэта дзяржава ў дзяржаве, гэта маленьні гістарычны квартал, што хацелі зруйнаваць улады, а студэнцтва адваявала сабе гэты квартал, Зарэчча, Ужупіс, на падставе таго, што ім не хапае інтэрнатаў, а тут яшчэ мажліва жыць! Такім чынам, зараз там афігенна прыгожыя расфарбаваныя домікі, упрыгожваньні і статуі, адным словам, гэта кул, такога я яшчэ не бачыла! Дзень Рэспублікі адзначаецца на мой дзень Народзінаў – 1 красавіка ;)
Ужупіс. Мастацкая галерэя.
Помнік габрэйскай абшчыне і нейкаму знакамітаму габрэйскаму лекару.

Гэта і ёсьць месца пакараньня Кастуся Каліноўскага. Спадарства “каліноўцы”! Ваш сьвяты абавязак наведаць гэнае месца! Гэты крыж знаходзіцца ў Вільні насупраць былога (якое салодкае слова!) будынку КДБ, у ценю дрэваў, хто захоча, той знойдзе…
Гэты допіс у дадатак да вось гэтага
Гурррррааа!!!!!!!
У нас гэта АТРЫМАЛАСЯ!!!
800 кіламэтраў за 19 гадзін!
Настолькі неверагодна і цудоўна, што ажно ня верыцца!
Мы з
вырашылі за вольныя суткі, якія ў нас застаюцца па тыднёвай візе, здзейсьніць
Вялікае Марское Падарожжа!
План быў такі:
- прачнуцца ў 4-00
- быць на выездзе зь Вільні ў бок Клайпеды не пазьней за 6-00
- паглядзець на Балтыйскае мора: варыянта было два – альбо мы перапраўляемся на пароме на Куршскую Касу з Клайпэды, альбо мы едзем ад Клайпеды ў Палангу яшчэ 25 км – і там выходзім на ўзьбярэжжа :)
- пасьпець перайсьці мяжу зь Беларусьсю не пазьней за 23-59, інакш нам сьвяціў “незаяздны” лёс напрацягу 5 год. То бок, рызыкавалі мы афігенна (толькі зараз усьвядомліваю…)
Што атрымалася: (пад катам)