Tagged: трындзец

Спадарства, паважаныя мае, распавядзіце мне, калі ласка ў двух словах, што гэта была за бойка на Сурганава на мітынгу, адкуль узяліся гэтыя "нашысты" ў чорным зь бітамі, што за арганізацыя??? Я паглядзела фотасправаздачы і відэё бойкі на "Трэцім шляху" - гэта 3,14здец, прабачце! Па пяцёра гопнікаў зь бітамі кідаюцца на аднаго няўзброенага, а за імі лётае зграя журналістаў са здымачамі і камэрамі.

ШОЗАНАФІГ???

Сёньня пакуль чакала ў прыёмнай адной навучальнай установы на даведку, дзяўчыны, год 28, што гэтую даведку мне падпісвалі, адпальвалі:
- (1) Вы что, по-белорусски говорите? Оой, прикинь, я часто вот таких встречаю, один раз в транспорте такой парень симпатичный, молодой, но...такой, ну, он только по-белорусски... Так вот... как это он сказал... "пракампастите"?... "прокомпосьте?"
- (я) Пракампасуйце!
- О! Точно! "Пракампасуйце мне етат... квиточак!" Так прикольно!
- (2) Ой, а я вообще слушать не могу!!! Мне так не нравится!
- (я) (нейкі доўгі спіч не па гэтай тэме, проста па-беларуску)
- (2) Так, всё, дальше не надо, пожалуйста!... (і з вельмі кіслай мінай працягвае пісаць)

І так адказаць хацелася!!! Толькі што, я так і не прыдумала :(
Вось што такім казаць? "Быдла, Бог цябе пакарае?" ;)
Трындзец, адным словам.

...... не заганяцца....... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца...... не заганяцца

Я не магу проста ставіцца да жыцьця. Калі ўсё проста, я ўсё роўна знайду, над чым падумаць, .... і дадумаюся на сваю галаву.

[censored]!!!

... але да маіх сяброў з факультэта прыходзілі "дзядзі" з КДБ ва ўнівэр, пры чым адзін зь іх трапіў на апошні сэмінар у Вільні першы раз, даволі выпадкова, і палітыкай ён ніколі, у прынцыпу, не цікавіўся. А другі - не тое, каб вялікі актывіст, але падчас Плошчы ўсіх мітынгаў амаль заўсёды быў поруч. І ездзіў са мной ужо трэці раз...

Як жа мне цікава, па якім прынцыпе яны адбіраюць сабе "ахвяр" дзеля гутаркі, і ці не чакае яна і мяне ў хуткім часе?... Але, блін, ну, хацелі б, ужо даўным-даўно прыйшлі б, правільна? Мне ўжо ажно цікава...

І што яшчэ больш дзіўна, хлопцы гэтыя, да якіх прыходзілі, папрасілі ў нэце пра гэта не пісаць. Я ім тлумачу, што НААДВАРОТ ТРЭБА, а яны - не, і ўсё. "Не трэба нас падстаўляць...". Дзіўна, яны не з пужлівых, на маю думку...

Гм.
Што са мной не так???
Мне сьняцца странныя сны, якія вельмі хутка адбіваюцца ў рэчаіснасьці...
Мае добрыя сябры (хлопцы) апошнім часам адорваюць мяне адкрытымі позіркамі, двусэнсоўнымі намінкамі і доўгімі позіркамі...
Цікава, што ж ува мне так памянялася/што за такі флэшмоб???
... але мне падабаецца ;) Гэта вельмі странна і незразумела, хочацца гэта падаўжэй не разгадваць)))

Слухаю апошні альбом Земфіры, нахабна выпампаваны сябрам з нэту :) Ка-а-а-айф :))))

Сёньня высьвятлілася, што мне давядзецца працаваць з дачкой адной ве-е-е-ельмі вядомай пэрсоны ;Р У нейкай ступені, нават майго куміра.

Они видели небо, видели вместе, падали в воду,
Зажигали гирлянды, тратили деньги, прятали слёзы,
Они ели друг друга, спали друг с другом ровно два года,
И катились по рельсам без интереса в заданных позах...

С чувством и долгом мы жить будем долго,
И вместе взорвёмся в метро...

Они видели фильмы, где-то молчали, где-то любили,
По условиям жизни, в этой задаче два неизвестных,
Они очень устали, долго искали что-то такое,
Это больше, чем мысли, но меньше, чем сердце,
Так интересно...

Земфіра, альбом "Спасібо"

Старонка 5 з 512345