Да дажджоў у абдымкі
Слухаю тое, што робіцца зараз за вакном - і становіцца страшна, паўстаюць розныя думкі пра Каўчэг, паварот васі, ляднікі і Настрадамуса г.д.
Але ж... ёсьць на планеце мясціны, дзе людзі прывыкаюць да дажджу, даюць яму разгуляцца ў поўную моц, ён ліе там ледзь не паўгады у дадатак да розных там жыцьцёвых турбот і цунамі... Простая жывёлка - чалавек, прывыкае да чаго заўгодна: мы - да радыяцыі, а Тайланд - да дажджоў.
У поўным росквіце стыхію дзякуй богу не засталі, але ж паспелі паглядзець знутры, як ён пачынаецца, мусонны перыяд. У канцы паста - гук мусоннага дажджу. Такі вельмі гарманічны для той атмасферы гук, якога ўжо на 3ці дзень і не заўважаеш. Ліе і ліе. Добра, што хоць цёпла.
