Пазітыўны вірусьняк ад Discovery Channel
Made my morning, так бы мовіць ;) Зараз буду гэта сьпяваць увесь дзень пра сябе!
The World Is Just Awesome (eng)
Made my morning, так бы мовіць ;) Зараз буду гэта сьпяваць увесь дзень пра сябе!
The World Is Just Awesome (eng)
Учора ўпершыню была ў Строчыцах, вёска-музей беларускага побыту пад адкрытым небам. Паводле плана гэта падарожжа было заадно і карпаратыўным запаздалым Новым годам)
Удалося ўсё на 10 з 10: і надвор’е, і кампанія, і настрой, і пачастункі, і напоі. У нас спачатку была экскурсія, потым мы шмат шпацыравалі, сьмяяліся, рабілі надпісы на снезе, “анёльчыкаў”, потым былі вар’яцкі смачныя беларускія стравы ў карчме, цёплы хлеб, любімыя беларускія песні на фоне, медавуха і хрэнавуха. Хоць нас і рассадзілі па розных кутах (” За ўз’яднанне Аляскі і Амерыкі!”), мы ўвесь час “міксаваліся”, хадзілі стол да стала ў госьці)) Потым гулялі ў самурая (“Хі – Ха – Хо!”) на свежым паветры цэлую гадзіну.
Дагэтуль вельмі цёпла ад гэтай сустрэчы, як файна мы пачалі год, хай ён пройдзе гэтак жа весела, як нам было ў Строчыцах! Фотасы будуць заўтра-паслязаўтра.

Уразіла! Афігенна! Наўрад ці я дажыву да часоў, калі яна “Купалінку” са сцэны зацягне, але ж… як за душу ж бярэ, га?
З вакна – від на порт, стаяць караблі, вісяць махнатыя аблокі, у паветры лунаюць кірлі і, калі адчыніць вакно, у пакой залятае марскі вецер уперамешку з сонцам і вясной :) У Сопаце ўжо зялёнае лісце: учора валяліся на пяску, кармілі лебядзёў, адзін шэры і тлусты мяне тры разы хапнуў за палец. Гданьск – выдатны! Але пагулялі мы там зусім мала, хаця за гэтае "мала" я зразумела, што ён падобны чымсь на Познань. Сопат вельмі дамашні, а Гдыня – звычайны партовы горад, але ўчора мы да ночы сідзелі ў бары і слухалі гучную польскую рок-банду :) Адным словам, я татальна шчасьлівая)) Сёньня, калі мяне ўдасца адарваць і хутка ўнесьці ад мора, мы паедзем у Мальбарк глядзець на замак.
Юрмала – магічнае месца. Зімовае мора, пранізьлівы холад, хацела паплыць далёка-далёка на льдзіне, але прамоклі ногі і адмёрзлі рукі :)
Пасля малацікавага першага дня баркэмпа (большую частку якога я правяла, спыняючы кроў з носу) і бяссоннай ночы дзякуючы некаторым істотам, якім моцна хацелася набухацца (канееешне, асноўная працэдура баркэмпа!), гучна паслухаць музыку тыц-тыц-тыц і пагуляць у кракадзіла з дзікімі воплямі ўжо пад раніцу ў пакоі, дзе я спадзявалася паспаць з ночы ў дарогі і перад ноччу ў дарозе, мора насамрэч мяне прывяло ў стан раўнавагі. Калі б не мокрыя ногі, я б там гуляла ўвесь дзень…
… Вяртаюцца старыя Вельмі_Важныя сябры.
З’яўляюцца Вельмі_Цудоўныя новыя. Колькі новых эмоцый і ўражаньняў прыносіць мне кожны новы дзень!
Пазаўчора знайшла яшчэ адну працу. У некаторыя моманты адчуваю, што я woman like a man ў хуткім часе зусім не застанецца часу ні на што, акрамя працы, але супакойваю сябе тым, што гэта проста такі пераходны перыяд.
Слухаю новую музыку і афігеваю ад гармоніі: Simple Plan, All-American Rejects, Busted.
Зусім нядаўна я зноў я пераканалася ў тым, што калі я штосьці моцна захачу, мала што можа мне зашкодзіць…))
Сустрэла сябра з майго факультэта, выпускніка. Мне распавялі дзіўную гісторыю пра тое, што мой дэкан ПАХВАЛІЎ тую самую кніжку па правох студэнтаў, якую мы напрыканцы вясны выдалі. "Мне казалі, што дрэнная кніжка, а я паглядзеў – добрая! Што ж яна (я то бок) да нас не звярнулася, мы б ёй падказалі, дапамаглі, яшчэ б і прэмію выпісалі!". От халера, так жа не бывае!!! :)
Праз тыдзень – на баркэмп у Рыгу.
… Я шчасьлівая)))