Завялі ў госці ў варшаўскі хакерспэйс. Ведаю, што і ў Мінску плануецца нешта такое ж (цікава, на якой цяпер стадыі?), таму вырашыла распытаць арганізатараў пра цікавосткі/падводныя камяні, каб іх беларускім калегам было прасцей. Яны зараз у стане рэгістрацыі аб'яднання і ў стане рамонту, базуюцца ў падвале нейкага інстытута, але памяшканне цалкам іх, не ўніверсітэта. Збіраюцца яны кожны тыдзень, я застала чалавек 10. Дамовіліся на фотарэпартаж + інтэрвію ў чэрвені. Уруру! :) Калі сыходзіла ў 23 з нечым, яны яшчэ даядалі самаробную (у мікрахвалёўцы!) шарлотку і ўсё не маглі разыйсціся! :D
"Натхняй, каб быць натхнёным!" — менавіта гэтымі словамі можна акрэсліць тое, што адбываецца падчас канферэнцый фармату TED.
У Варшаве адбылося мерапрыемства незвычайнага для постсавецкай прасторы фармата — TED. За 12 гадзін аднаго дня пад адным дахам, у адной зале (з перапынкамі, падчас якіх людзі знаёмяцца паміж сабой і абмяркоўваюць выступы, так званыя тэд-токі) збіраюцца сотні крэатыўных людзей з абсалютна розным бэкграўндам для абмену ідэямі, натхненнем, досведам і ведамі.
750 чалавек, 20 спікераў, адзін ток — роўна 18 хвілін, ты садзішся ў крэсла — і нібыта адпраўляешся ў палёт: адзін за адным цікавыя людзі выказваюцца на сцэне, пад святлом пражэктараў, тры камеры, якія транслююць выяву спікера ў розных ракурсах на вялікі экран. Выступ можа суправаджацца фота, відэа, слайдамі прэзентацыі ці музыкай, дазволена ўсё. Такім чынам выступ робіцца захапляльным і відовішчным, усё гэта падобнае да нейкага інтэлектуальнага тэатра! Мерапрыемства прытуліла самая вялікая зала самага вялікага кінатэатра ў рэгіёне — Multikino, ў самым цэнтры горада, а спонсарамі выступілі буйныя арганізацыі, напрыклад Microsoft ці British Counsil. Мерапрыемства цалкам некамерцыйнае, удзел быў бясплатны і ні дакладчыкі, ні арганізатары не зарабілі на гэтым грошай. У гэтым і ёсць розніца паміж TED i TEDx: першы — камерцыйнае мерапрыемства, закрытая тусоўка, трапіць на тыя выступы можна за вялікія грошы і выключна па запрашэнні, а другі — гэта тое, што адбылося 22 сакавіка ў Варшаве.
Запрошанымі выступоўцамі былі, напрыклад, спецыяліст па новых медыях Джэмі Кедзі, астраном-аматар Караль Вайціцкі, прадстаўнік габрэйскага кам'юніці ў Польшчы Міхаіл Шудрых, прадстаўнік Еўрапарламенту Рафал Тжаскоўскі, спецыяліст па ежы Оля Лазар, вандроўнікі (Брайан Барнэт правёў 9 месяцаў у Антарктыдзе, а Ганна Ліхота пакарыла самыя высокія горныя пікі на кожным кантыненце). Напрыканцы гэтага "марафона натхнення" ўсе сабраліся на афтэрпаці ў адным з бараў гораду. У якасці забавы былі… эксперыменты з азотам!
Трэба з чагосьці пачынаць :) Наступным пастом будзе традыцыйны тэкст!
2011 быў годам сяброў і годам сапраўдных цудаў. Паспрабавала зрабіць падборку самых-самых людзей і момантаў 2011 года, не ўпэўненая, што ўдалося на ўсе 100% ужо прынамсі з-за таго, што многія моманты так і засталіся off the record, але засталіся ў сэрцы. Але гаворачы пра тыя моманты, што засталіся ў мяне пікселямі...
1 & 2 & 3. Гомель. Home Sweet Homel! Атрымалася шмат ездзіць дамоў і шмат часу праводзіць з маімі старымі сябрамі, наведаць супер-старых сябровак са школы і ліцэю, пабыць з сям'ёй. Гэта былі шыкоўныя дні: сустрэча вясны, мой 25 дзень народзінаў, ноч абсэнту, пасідзелкі ў Чыста і шпацыры па закінутых прасторах самага роднага гораду на Зямлі, а ў сярэдзіне лета - нават аддаць адну з лепшых сябровак замуж!
Вераснёўскі варшаўскі ўікэнд. У госці прыязжаў сябра. Штораз ваджу людзей па нейкіх падобных маршрутах, але кожны раз знаходжу для сябе нешта новае ў знаёмых месцах. Так і зараз :)
Варшава - горад, дзе я ўпершыню за доўгія годы адчула шчасце жыць тут і зараз. Ужо за гэта яна заўсёды будзе калі і ў мяне за вакном штораніцу, то заўжды ў сэрцы :)
У дворыку універітэцкай бібліятэкі. Колькі правучылася тут, так ніводнага разу ўнутр і не схадзіла) Гэта - від на цэнтр гораду.
Так атрымалася, што я прапусціла дзесяткі і дзесяткі круцейшых музеяў (дагэтуль праглядаючы спіс, рыдаю), але ўдалося трапіць толькі ў адзін, затое які! Музей польскага тэлебачання! :) Ну і сустрэліся мы нарэшце з рознымі пазітыўнымі чалавекамі з мазэрлэнда, і патусаваліся з харошымі дзевачкамі-полькамі. За вечар размаўлялі трыма мовамі, вучылі полек беларускай :)
