Архіў па тэгу ‘Польшча’

Лета

Лето, что ж ты безлунно,
Как отыскать тебя,
Как войти в твой дом,
Как уснуть под небом твоим?
Где ты? Где твои струны?
Смыло карту, лишь крестик с номером
Адрес нашей звезды.
Звездочки, заблудившейся навсегда...

Маё кароткае двухтыднёвае лета прайшло ў Інданэзіі ў красавіку: Джакарта, востраў Балі, самлёты, выдатныя людзі побач, новыя знаёмствы і новыя планы, што нарадзіліся на беразе акіяна. Дагэтуль не магу дабрацца да фотачак, трохі хіба што ёсьць у Флікры, але ў архівах нашмат больш… Што ж, буду разграбаць доўгімі зімовымі вечарамі!

А лета фактычнае прайшло ў пераездах, у раз’ездах: цягнікі, маршруткі, цягнікі, цягнікі, пероны, зноў цягнікі… Рэчы, валізкі, сустрэчы і доўгія абдымкі на перонах, абдымкі, пакуль мой цягнік ужо не адганялі ў дэпо… Я пераехала ў Варшаву, змяніла працу, змяніла жыццё.

Чытаць далей »

Мазуры

Sailor-Me ;), originally uploaded by Christina Karchevskaya.

Пашчасціла пабываць на польскіх азёрах, Мазурах.

Хоць надвор'е сапсавалася як толькі мы ўсталявалі ветразь, усё роўна было вельмі душэўна і міла. Нас было 10 на маленькай яхце, правялі на вадзе 2 дні. Неверагодна прыгожыя краявіды, колеры, ад якіх замірае ўсё ўнутры і цішыня, ад якой хочацца перастаць дыхаць, бо надта гучна атрымліваецца... Уікэнд выйшаў спакойны, роўны і гэтая чыстая азёрная вада нібы напоўніла мяне да краёў знутры - дагэтуль не магу вярнуцца да будняў...

Чытаць далей »

PRESS: Па той бок барыкад

Учора я атрымала сваё першае пасведчанне “Прэса”! І гэта пры тым, што журналістыкай я ўжо займаюся амаль пяць год!

А сёння атрымалася ўпершыню адчуць на сабе сэнс гэтага слова на канферэнцыі высокага ўзроўню: мяне тройчы пры ўваходзе ў розныя будынкі адганялі ад натоўпу ўдзельнікаў (так шмат знаёмых, а прыходзілася тусіць адной!), бо, відзіцелі, “прэса входзіць по той строне”. Я зараз у Кракаве, на канферэнцыі “HIGH LEVEL democracy meeting, 10th Anniversary Community of Democracies”.

Свой бэдж “MEDIA” я адваявала на ўваходзе: ехала без акрэдытацыі, затое была поўная намераў прарвацца на падзею. У выніку я хвілін 40 акучвала розных людзей на рэцэпцыі, і ў выніку мне далі пропуск!

124346490

Чытаць далей »

Мальбарк. Замак тэўтонцаў, XIII ст.

Чытаць далей »

Фота з Гданьска, апошні дзень зімы

Чытаць далей »

Прыродная самарэгуляцыя: мінус гаманец

Дзесьці болей - дзесьці меней: менавіта так я магу патлумачыць тое, чаму я ў панядзелак бегала за цягніком, у якім паехаў без мяне мой тэлефон, а ўчора ў тым жа цягніку па дарозе дадому асэнсавала, што мой гаманец з усімі дакументамі, грашыма і сімкамі (превед, вэлком! ;)) застаўся ў гатэлю! :((

Трэба было чымсці адплаціць за ўсебаковы посьпех нейкім там вышэйшым сілам: тэлефон я ім не аддала, дык яны самі выбралі, што ў мяне забраць. Усё заканамерна: я стараюся не перажываць і думаць пра аднаўленне дакументаў і, магчыма, сімкі, хоць гэта і знак пераходзіць на вэлком. Хаця ўсё яшчэ спадзяюся, што гаманец знайшлі і мае варшаўскія сябры дапамогуць мне яго адсачыць і забраць. 

А яшчэ ў інтэрнаце не працуе аська, таму сувязь са мной выключна праз мыл і ЖэЖ.

Адным словам, я без капейкі грошай, без тэлефона і без пропуска ў інтэрнат. Калі будзе новы нумар, паведамлю, а пакуль - карыстаемся высокімі тэхналогіямі ;)

Сарвалося

Беларускім хлопцам не чытаць!

“Катынь” А. Вайды

Паглядзела.
ШОК.
Шмат новых ведаў і тэм на роздум і аналіз.
Але адно я ведаю дакладна.
Я НЕНАВІДЖУ САВЕЦКІ САЮЗ, хай вечна гараць у аду тыя, хто стварыў гэтую чэрнь і тыя, хто шчыра яе падтрымліваў ці працягвае падтрымліваць!!! Гэта вялічэзны крок у бездань для нашай краіны ў тым ліку. Сляпая прапаганда, тупасць, таталітарызм, гапата, п'янства, страх, культ асобы, мана, манія велічы, безальтэрнатыўнасць, безбожжа... Які жах, які жах, куды мы кацімся, чаму Польшча вольная, а за нас ДАГЭТУЛЬ вырашае "вышэйшы розум"?

... падчас сцэны, калі пленны польскі генерал выступіў з прамовай перад жаўнерамі ў Раство, а потым ўсе разам ціха заспявалі, мне хацелася проста выць ад болю ...

І яшчэ: я вельмі хачу паказаць гэты фільм маці, якая дагэтуль ганарыцца вокладкай на пашпарт з гербом СССР і тым, што яна "савецкі чалавек".

Каліноўцы – “эліта нацыі”???

Вы мяне канешне прабачце, я не пра ўсіх, я канкрэтна пра тых, каго я ведаю.

Ужо даўно прыйшла да высновы, што іх там у Польшчы нейкім інфрагукам апрацоўваюць, каб яны паціху забываліся на сваё паходжаньне і на свае першпачатковыя позіркі!
З кім не размаўляю - ну такая ўжо тупая мястэчковасьць, такія ўжо нічым не абгрунтаваныя фразы, ажно ня веру, што гэта той жа самы чалавек...

Па-мойму, фраза пра "мы не сеем, мы не пашем" была вельмі трапна прыкмечана! А ўвогуле, класна, канешне, бачыць, якія тут усе херовыя і нікчэмныя ў апазіцыі, і які Лука маладзец, што ўсіх трымае у "сталёвым кулаку", так вам і трэба, "оппозіціонерчегі", а мы тут будзем сабе вучыцца і над вамі ўсімі сьцябацца. Мы крутыя, "змагары за Радзіму", нават у вязьніцы пасядзелі, народныя пакутнікі! А вы там хадзіце на свой Бангалёр, усё роўна ў вас НІЧОГА НІКОЛІ НЕ АТРЫМАЕЦЦА.

... Затое ёсьць сярод іх жа людзі, якія вельмі трапётка ставяцца да сваёй радзімы, якія спынам, па марозе, калі вісяць залікі і няма грошай на цягнік, - яны ўсё роўна едуць сюды, каб схадзіць разам з усімі на Дзень Волі. Таму што яны ня дзеляць радзіму на "тру" і "нятру", яны проста як былі, так і засталіся Людзьмі_ З_ Верай, Людзьмі_З_Сумленьнем. І гэта мае сябры, якімі я насамрэч ганаруся і вельмі іх люблю.

А калі падумаеш, што ЎСЕ ГЭТЫЯ ЛЮДЗІ аднойчы стаялі разам на 20-градусным марозе РАЗАМ, з адной мэтай, то становіцца проста страшна СПРАБАВАЦЬ ЯШЧЭ РАЗ.

Вярнулася!

... Ізноў я тутака.
З'ездзілі добра, але гэта быў хутчэй шоп-тур, чым проста "з'ездзіць-паффтыкаць".
Хаця Беласток мы трошкі паглядзелі: спадабалася. Праўда бяз фоцікаў ездзілі, то фотак ня будзе. Хіба што з Ксадавага мабільніка ;). Хочам яшчэ як-небудзь туды з'ездзіць проста затусіць, бо часу практычна ня мелі: ўікэнд праляцеў імкліва, а адпачыць (хіба толькі ўва сьне на ўпісцы ;)) і не давялося. Нажаль! Пасьля начной дарогі і турбулентнага шопінгу мы заснулі на ўпісцы гадзін у сем вечара, хоць гаспадар кватэры запрашаў нас на піва ў паб з ягонымі сябрамі. Шайзэ, чаму ў соднях усяго 24 гадзіны і хто прыдумал, што трэба спаць!!?? Карацей, мы не пайшлі, затое вырубіліся і праспалі ажно да раніцы. Рана выехалі, падзякавалі Конрада за салодкі сон і пабеглі хоць адным вокам зірнуць на горад. Пенькно, аднак. І кава-капучына з чакалядам у іх у кавярні смачная бардзо. Трэба вярнуцца, адным словам ;)

О, гэты 615 цягнік "Гомель - Горадня"! Цябе выдумалі, каб жыцьцё не падавалася такой малінай!!! Зноўку (!!!), трэці раз на тыдзень, я патрапіла на гэтыя грэбаныя ДРАЎЛЯНЫЯ ЛАЎКІ ў агульным вагоне вышэйзазначанага цягніка!!! Удзень гэта не так страшна, як, аказваецца, уночы :(((

Стаялі на памежжы ... амаль чатыры гадзіны!!! А як заехалі ў Горадню а сёмай (дарэчы, так, мы яшчэ і Горадню адным вокам зірнулі! Беласток - адным, а Горадню - другім ;))), то там быў ТАКІ ДУБАК, на які мы зусім не разлічвалі, спын адпаў як варыянт, і прыйшлося ехаць на маршрутцы :о/

... Ізноў гэты польскі акцэнт у мове, ну ёш жа ж! ;)

Старонка 1 з 3123