Архіў па тэгу ‘надвор’е’
Сак
2010
Сту
2010
Пакарміце качак!
Сёння ішла ад Моладзевага тэатру ў бок Траецкага, натыкнулася на такую жаласьлівую карціну: цёплы вадасток (ад хлебазаводу, я так мяркую) і з сотню качак уперамешку з кірлямі ды галкамі. І дзьве кралі падыйшлі да ракі раней за мяне, ну, я думаю, зараз карміць будуць. Хрэн там! Сталі і фоооотаюць, панімаіш, на мабілкі. Цьфу на такіх :( Я скарміла ім бублік. Але што гэты бублік на такі натоўп лапчатакрылых? Яны ж галодныя як ваўкі зараз… Заўтра з батонам схаджу) Далучайцеся! :) У нас – лядоўні з хаўчыкам і цёплыя боты, а ў іх – вада з вадастоку і лапы на лёдзе :(
Сту
2010
Вось такое менскае неба…
Сёння быў вельмі прыгожы марозны дзень. А пад вечар – дзіўнае паласата-самалётнае неба :)

Ліс
2009
Кіеў. І нават болей.
Дайшлі рукі да фотак з Кіева. Ня тое, каб я там ніколі не была і ў гэтых фотках вы пабачыце прыгожы горад і залатую восень… Не, тут нешта іншае. Тут чарговы позірк на даўно знаёмы горад, тут мой current mood, тут першая наша сумесная вандроўка з мамай…
Упершыню я сустрэлася з Кіевам, калі мне было… ці тое 17, ці тое 18. Я вандравала аўтастопам, я была такая шчасьлівая, як гэты горад у любы сезон года. Сонечны горад, сонечныя людзі, сонечныя ўспаміны. Амаль усе. А тыя, што цяпер выглядаюць ня вельмі сонечнымі… я ў гэты раз прабачыла яго за тыя усе тыя нашыя непаразуменьні.
Кас
2009
Менск. Чакаем на сьнег…
Карціна за вакном, 10 хв. таму. На вялікім экране выглядае яшчэ больш трагічна, чым у такім відзе. Дзіўны вечар, дзіўны дзень, дзіўна ўнутры. Горад набраў паветра ў грудзі перад першым радасным крыкам: “Сьне-е-е-ег!”. Кажуць, першы сьнег у Менску ўжо быў. А я ня веру. Я хварэла ў той час. На зямлі яго не ляжала. Не было сьнегу. Не бы-ло! Зімы не будзе? Будзе, яшчэ якая. Радуе, што пройдзе хутка і закончыцца раптоўным летам. Ужо лічу дні і хвіліны.
Я хачу на Вялікі Бар’ерны Рыф і ў Ісландыю. А вы?

Кас
2009
Нядзеля ў Кіеве
Раптоўна вырашыла выправіць хібы папярэдніх выходных, зьвязаныя з дурацкай тэмпературай і ляжачым рэжымам, за 20 хвілін да адпраўленьня цягніка ўзяла квіток і паехала ў Гомель. Там мяне сустрэла маці і мы не заходзячы дадому пайшлі і набылі квіткі да Кіева на нядзелю. Зноў прайшла ўсе ўжо такія добра забытыя пачуцьці хваляваньняў перад падарожжам, нэрвовых “падаецца, мы нешта забылі!” і “ну, пасідзім на дарожку!” – апошні раз маці была ў Кіеве, калі ёй было меней, чым мне, ажно 26 год таму!
Чытаць далей »
Жні
2009
ФотаТурцыя. Караблі-паруса!
Тут будзе мала пісаніны, шмат сіневы розных адценняў. Марскі дзень: карабельны шпацыр “12 выспаў”!

Чэр
2009
Канцэрт у Мірскім замку мінулай ноччу (+гук!)
Пра тое, якім чынам я аказалася ўчора а поўначы не ў ложку, а ў Міры на полі, залітым брудам і вадой: фотахістарі. Плюс падкаст ХОТ з месца падзеяў ;) Ведаеце, браты ды сестры, штосьці мне ўжо надакучыла паўтараць святую ісціну, але больш на афіцыйныя “празднікі” і ўсё спалучанае – НУ ЯГО НАФІГ!!! Воплі былі харашы, а вось уся гэтая п’янь навокал настрой катэгарычна не падымала…
Яшчэ адно прыкольнае назіранне: канцэрт-та не бясплатны быў, а за грошы. Ну, гэта для тых, хто хацеў прабіцца на танцпол. І менавіта там БТ і здымала шчасьлівыя п’яныя пысы для справаздачнасці, што ўсё было зашыбісь і крута. Ніфіга яно не было ні так, ні гэтак. Цьфу. Мантра “я люблю сваю краіну” пачынае губляць сэнс пасля такіх відовішчаў… Хаця… напэўна, ня толькі ж у нас такая жэсьць, праўда?…

Чэр
2009
Срэбныя аблокі над Менскам
Учора надвячоркам на усходнім небе віселі вельмі яскравыя і светлыя срэбныя аблокі. Апошні раз удалося пабачыць такую прыгажосьць і маленькі цуд прыроды з год таму падчас чампіяната сьвету па футболе. Сорі за якасьць – 3 мп у крамешнай цемры :( Пад катам – лепшыя, мінулагоднія.
Што гэта за аблокі? Гэта ўзважаныя вееельмі высока ў атмасферы метэорныя часцінкі, пакрытыя лёдам, якія іянізуюцца і свецяцца самастойна, без сонечнай падсветкі. Звычайна яны назіраюцца на шыротах 45o – 65o з красавіка па кастрычнік і з’яўляюцца індыкатарам лакальных змяненняў магнітнага поля. Яшчэ ёсьць меркаванні, што яны з’яўляюцца як сігнал паляпшэння надвор’я. Дружна скрыжуем пальцы :)







