Сёньня былі з Ксадам ў Заслаў’і :)
Спантанная і клёвая вандроўка :)
Заехалі ў Чырвоны Касьцёл у бібліятэку, а потым – на электрацыю :) Палічылі, на колькі зон хопіць грошаў – і вырашылі ехаць акурат за Заслаў’я і назад: пафоткаць. Штатыў і полная амуніцыя, так бы мовіць, былі з намі :)
Якраз заставалася гадзіна да захода сонца. Паспелі. Замёрзлі. Я паздымала жоўтыя ліхтары :)
А калі назад на электрыцыю беглі (квіткі былі ўжо!), ля нас спынілася машына, хлопец з дзяўчынай, спыталі, дзе Лінія Сталіна. Таксама спантанная вандроўка ў іх, вядома, вечаровая. Мы прапанавалі свае “пашукавыя” паслугі, прапанавалі сваю кампанію (сіцістоп у Заслаў’і! Зімой! Позна ўвечары! А-а-а-а!!!) – і паехалі з імі далей :)
 Пабачылі “Лінію Сталіна” – на каляровай шыльдзе быў надрукаваны расклад працы “комплекса”: беларускі Дыснэйлэнд, мля… І паехалі далей – таму што позна.
Па дарозе мне задалі ВЕЛЬМІ ДЗІЎНАЕ ПЫТАНЬНЕ:
- Ты адкуль сама?
- З Гомелю
- Прабач за пытаньне, я не супраць, мне проста цікава: чаму ты за тры года ў Менску не адвучылася размаўляць на беларускай мове?
- Я наадварот, толькі тры месяцы як пачала. Сама так вырашыла. А ўсё жыцце размаўляла па-руску.
 … вось як бывае! Такое пытаньне настолькі НОВАЕ І НЕЧАКАНАЕ!!!
Мне сказалі, што ў мяне “чыстая мова” :) Гы, прыемна.
Астатні шлях да Менску прайшоў у маіх расповедах пра аўтаспын.
Задаволена. Ніфіга за выходныя карыснага не зрабіла, але ўсё роўна на душы хороша :)))

“Здай пяць мыслячых – і можаш быць вольны” І зусім неабявязкова нішчыць увесь народ (гвалту не абярэшся) – гэта яны зразумелі і пралічылі. Варта знішчыць большую частку яго эліты – і ён ужо не падымецца ніколі. З ім тады можна рабіць усё: апускаць, марыць голадам і нечалавечай працай, выкарыстоўваць замест гарматнага мяса, разбэшчваць маральна да поўнага аскаціньвання і скіравана – раз-пораз, падчышчаць фізічна.” 

Марка Ласкоў з твора “Апладненне ёлупа”

Жудасны эпізод, ніяк не магу забыцца на гэтыя словы: “Ня будзеце па-вашаму цвэнькаць, быдла” – гэта словы з нататкі, якую пакінулі савецкія “партызаны” падчас Другой Айчыннай на месцы забойства настаўніцы беларускай мовы і літаратуры (ўсё навучанне ў школке пры немцах было пераведзена на родную). Я ў шоку.