Chris

У мяне тут пытанне жыцця і смерці: на якой мове пісаць магістэрку? Дазволілі па руску, было б няблага па-ангельску, але я не ўпэўнена, што асілю :( Там пад 100 старонак, а я трус-трус-трус. Гэта вам не з сябрамі трындзець, гэта навуковая мова!

Што аб'ядноўвае ўсіх тых, хто перажывае за родную краіну?

Не адданасць нейкаму з лідараў апазіцыі - многія з нас не бачаць таго чалавека, якому можна было б з упэўненасцю даверыць кіраванне краінай,

Не нянавісць да чырвона-зялёнай дзяржавы - бо ня ўсе здольныя ненавідзець,

Не любоў да роднай мовы - бо многія на ёй і двух слоў ня звяжуць,

Не жаданне выйсці на Плошчу - бо многія схадзілі адзін раз і ім ужо досыць,

Не жаданне байкатаваць выбары - у некаторых няма сіл ні галасаваць, ні байкатаваць.

Чытаць далей

Так атрымалася, што ўвесь гэты тыдзень я жыла адна.

Вынікам гэтага атрымала амаль поўную моўную (жывую) ізаляцыю: на працы размаўляла па-бел., але няшмат. Пісала ў твітэр па-рус., ну і што, што шмат. Размаўляла з тымі, хто тэлефанаваў, натуральна, таксама па-бел., але рэдка. Ну і скайпы-гугелтокі таксама не ва ўлік. Асноўная частка часу прайшла ў праслухоўванні песень (Eng), а таксама я штосьці стала глядзець Грыфінаў у арыгінале (Family Guy. старэю?!). Да гэтага да ўсяго камунікацыі ў флікры (Eng), гарбата з малаком, аўсянка, - апафеозам быў сённяшні сон, дзе ўсе размаўлялі па-ангельску! Ніфіга сабе моўная адаптацыя, брава, мой мозг, дай пяць!

... і яшчэ мне вельмі хочацца ў Брытанію зноў. Проста уууу як хочацца, але часу пакуль няма зусім.

Я не буду грузіць зараз лінгвістычным рэлятывізмам: каму цікава, пачытаеце самі, гуглтранслэйт вам у дапамогу. Скажу толькі тое, што сама на гэты конт думаю, хоць гэта і будзе складана без упадзенняў у літдыбр.

Так, мова чалавека звязана з тыпам мыслення, бо кожнае слова - гэта не набор сімвалаў, гэта пэўны вобраз у галаве, які звязаны менавіта з гэтым словам. Калі чалавек вучыць новую мову, некаторыя сувязі падвойваюцца, а калі пераходзіць цалкам на іншую мову, то гэтыя сувязі разбураюцца і будуюцца наноў. Менавіта ад гэтага маўленне - гэта аўтаматычны працэс, які не вымагае дадатковых мазгавых працэсаў, акрамя як тых, што звязаныя з тэмай размовы. Гэта маё моцнае перакананне, якое я праверыла на практыцы ў тым ліку, калі некаторыя рэчы па-ангельску не маюць адпаведнікаў у беларускай і наадварот, а пра рускую з беларускай і казаць няма чаго, бо там хоць і падобная будова мовы і падобная граматыка, але такія розныя назвы адных і тых жа словаў, якія цалкам мяняюць вобразы ў галаве.

Чытаць далей

Мультымедыя часопіс "34" падрыхтаваў новы дыск на тэму "Мова". Вельмі раю!
Для азнаямленьня - пару матэр'ялаў: пазіцыя беларускамоўных і тых, хто не прымае белмову як сродак зносінаў.

Размаўляй са мной па-беларуску

Прынцып ад-мовы

Што думаеце? Мне абодва падабаюцца, толькі я лічу, што ў мове ПРЫДУМЫВАЦЬ словы наўмысна - гэта неяк пошла... Словы САМІ нараджаюцца ў народзе, самі па сабе, гэта нельга афішыраваць, гэта неяк... ну, інтымна, ці што?...

Ці прыжывуцца?

вось адсюль... ад

kaciarynka

Сёньня ў мяне быў файны дзень. Напружаны, але файны :)))

Я пачала працаваць (дзякуй Анке

anka_menskaja

)на Індыйскім Кірмашы перакладчыкам-гандляром, а калі прасьцей - то проста пасрэднікам паміш індусамі-гандлярамі і беларусамі-пакупнікамі :)))
Было файна :))) Мы трапілі да індусаў, якія гандлююць камянямі :) Мы, канешне, тупілі крыху спачатку (назвы пазабывала, а некалі ўсё ведала!), але калі вывучылі кошты і назвы каменьчыкаў (кольцы, завушніцы, бусы, бранзалеты), справа пайшла ;) Нашы індусы плявалі ў столь фактычна: ўсё прадавалі мы :)

Што характэрна: ўсе перамовы з нашага боку вяліся па-беларуску, як вы можаце здагадацца :)
-Адна жанчына прыйшла, запыталася, ці не ўкраінка я. Я паглядзела на яе квадратнымі вачыма і сказала, што беларуска.
-Другая параіла мне лепей размаўляць па-руску. Я ёй сказала, маўляў, так сталася, што я паўсюль размаўляю па-беларуску - і кропка.
-Яшчэ былі жанчыны, якія вельмі сьмяяліся над словам "завушніцы" :) (хто не ведае: серёжки)
-Некаторы працэнт людзей адказвалі таксама па-беларуску.
-Большасьць глядзела здзіўленымі вачыма і перапытвала: "Гэта вы на белорусском говорите? Ой, как интересно... Красиво слушать, как молодые говорят!.."
-Большасьці падабалася. Прыемна :)

А яшчэ ўразіла тое, што "бедная" нацыя кілаграмамі скупала упрыгожваньні!!! Былі жанчыны, якія пакупалі ў нас на 100$ ў сярэднім. Індусы кажуць, што ў нас добры рынак збыту.

Сёньня былі з Ксадам ў Заслаў'і :)

Спантанная і клёвая вандроўка :)

Заехалі ў Чырвоны Касьцёл у бібліятэку, а потым - на электрацыю :) Палічылі, на колькі зон хопіць грошаў - і вырашылі ехаць акурат за Заслаў'я і назад: пафоткаць. Штатыў і полная амуніцыя, так бы мовіць, былі з намі :)

Якраз заставалася гадзіна да захода сонца. Паспелі. Замёрзлі. Я паздымала жоўтыя ліхтары :)

А калі назад на электрыцыю беглі (квіткі былі ўжо!), ля нас спынілася машына, хлопец з дзяўчынай, спыталі, дзе Лінія Сталіна. Таксама спантанная вандроўка ў іх, вядома, вечаровая. Мы прапанавалі свае "пашукавыя" паслугі, прапанавалі сваю кампанію (сіцістоп у Заслаў'і! Зімой! Позна ўвечары! А-а-а-а!!!) - і паехалі з імі далей :)

Пабачылі "Лінію Сталіна" - на каляровай шыльдзе быў надрукаваны расклад працы "комплекса": беларускі Дыснэйлэнд, мля... І паехалі далей - таму што позна.
Па дарозе мне задалі ВЕЛЬМІ ДЗІЎНАЕ ПЫТАНЬНЕ:
- Ты адкуль сама?
- З Гомелю
- Прабач за пытаньне, я не супраць, мне проста цікава: чаму ты за тры года ў Менску не адвучылася размаўляць на беларускай мове?
- Я наадварот, толькі тры месяцы як пачала. Сама так вырашыла. А ўсё жыцце размаўляла па-руску.
... вось як бывае! Такое пытаньне настолькі НОВАЕ І НЕЧАКАНАЕ!!!
Мне сказалі, што ў мяне "чыстая мова" :) Гы, прыемна.
Астатні шлях да Менску прайшоў у маіх расповедах пра аўтаспын.
Задаволена. Ніфіга за выходныя карыснага не зрабіла, але ўсё роўна на душы хороша :)))

Я сёння прысніла першы сон на БЕЛАРУСКАЙ МОВЕ!!!

Ўсё! Адаптацыя скончана :) Зноў пачынаецца нармальнае жыццё :))) 
Я, дарэчы, і сама заўважыла, што размаўляю "напрамую" месцамі, не перакладаючы пра сябе.

А сон быў ... тэматычны... 19 сакавіка... Пустыя вуліцы... І я апранута лёгка-лёгка, а трэба стаяць, і натоўп скіроўваецца на Плошчу, а я бягу дамоў за цёплай вопраткай...

"Здай пяць мыслячых - і можаш быць вольны" І зусім неабявязкова нішчыць увесь народ (гвалту не абярэшся) - гэта яны зразумелі і пралічылі. Варта знішчыць большую частку яго эліты - і ён ужо не падымецца ніколі. З ім тады можна рабіць усё: апускаць, марыць голадам і нечалавечай працай, выкарыстоўваць замест гарматнага мяса, разбэшчваць маральна да поўнага аскаціньвання і скіравана - раз-пораз, падчышчаць фізічна." 

Марка Ласкоў з твора "Апладненне ёлупа"