Ну вось, я ўжо пяты дзень у адпачынку. Запланаваны маршрут палягаў праз Кіеў, дзе прыйшлося правесці цэлы дзень з раніцы, каб у 4 гадзіны раніцы наступнага дня сесці на самалёцік WizzAir і праз 2 з паловай гадзіны апынуцца ў Анталіі. Вось і пачаўся наш двухтыднёвы трып у Турцыю: ён ужо зараз сцірае для мяне ўсе турэцкія стэрэатыпы і паказвае гэтую краіну зусім з нечаканага боку!

Анталія – гучыць папсова, але сутнасць – фантастычна прыгожы прыморскі горад на высокім скалістым беразе! Першы дзень правяла без фоціка, бо хадзілі ў разведку на гарадскі пляж – там, канешне, жэсьць і няма куды яблыку ўпасьці, затое па дарозе наглядзеліся на казачны горад. А на наступны дзень рушылі за 10 км за горад на больш прыемны пляж Лара. Мы чакалі рускамоўныя натоўпы на вуліцах, бо штодзённа садзяцца толькі з аднаго Кіева 6 боінгаў з рускімі на адпачынак, але ж не: ціха, спакойна, рускія або ў дарагіх гатэлях, або бухаюць дзесьці далёка ад людзей, сэнкс гад.

Стары горад. У двух кроках ад нашага Саббах Пансіёна (хостэл).

Чытаць далей »