Chris

... апынулася, што апошнія 2 месяцы нічога не кроспосцілася ў ЖЖ. Хммм. Але зараз мае быць ужо ўсё ў парадку.

Трэба з чагосьці пачынаць :) Наступным пастом будзе традыцыйны тэкст!

2011 быў годам сяброў і годам сапраўдных цудаў. Паспрабавала зрабіць падборку самых-самых людзей і момантаў 2011 года, не ўпэўненая, што ўдалося на ўсе 100% ужо прынамсі з-за таго, што многія моманты так і засталіся off the record, але засталіся ў сэрцы. Але гаворачы пра тыя моманты, што засталіся ў мяне пікселямі...

1 & 2 & 3. Гомель. Home Sweet Homel! Атрымалася шмат ездзіць дамоў і шмат часу праводзіць з маімі старымі сябрамі, наведаць супер-старых сябровак са школы і ліцэю, пабыць з сям'ёй. Гэта былі шыкоўныя дні: сустрэча вясны, мой 25 дзень народзінаў, ноч абсэнту, пасідзелкі ў Чыста і шпацыры па закінутых прасторах самага роднага гораду на Зямлі, а ў сярэдзіне лета - нават аддаць адну з лепшых сябровак замуж!

1. Гомель

Чытаць далей

Даўно сюды не пісала. Таму пачну з вераснёўскіх сонечна-восеньскіх кадраў з другога майго роднага гораду, з Мінску.

Мы з Таценькай.

Чытаць далей

Старая бабка приходит к окулисту и говорит:
- Доктор я стала видеть.
Доктор ей:
- Сейчас проверим. Садитесь, закрывайте левый глаз и читайте буквы.
Верхний ряд. Бабка читает: Ш О С
Средний ряд. Бабка читает: Ш О С
Самый последний ряд. Бабка читает: Ш О С
Доктор говорит:
- Знаете, у вас зрение прекрасное!
Бабка ему в ответ:
- Знаете, у нас вся деревня прозрела..

Пасажыры выгналі ўдзельніка разгону акцый з аўтобуса- euroradio.fm by Euroradio

P.S. Гэтая гісторыя - праўда, я асабіста ведаю гэтага чалавека, якога, нажаль, завуць інакш (тут пададзены псеўданім) з важкіх прычынаў, але гэта мой сябра, якому я давяраю на 100%! Таму натхняе проста да краёў душы! :)) Мінск, я люблю цябе такім!

Я ўпершыню знаходжуся ў родным горадзе падчас пратэстаў. І таму сёння, 15 чэрвеня, я пайду на плошчу Леніна ў Гомелі са сваёй сям'ёй, а можа яшчэ і котку ў заплечнік прыхопім. А яшчэ ўчора, абзвоньваючы некаторых старых сяброў, я аднолькава снончыла размовы: "Я ў Гомелі, калі хочаш пабачыцца - прыходзь заўтра на Плошчу!". Так атрымалася, без задняй думкі, але большасць на пытанне "Ці збіраешся на Плошчу?" і так адказала: "Канешне, буду!"

Зараз вельмі важная салідарнасць паміж намі ўсімі. Не дзяліце на "нас" ды "іх": зараз мы ўсе, -  тыя, хто знаходзіцца на тэрыторыі кляновага лістка на мапе Еўропы, каго можна акружыць усёй колькасцю беларускай міліцыі з інтэрвалам у 30 м паміж юнітамі + у гэтых прамежках расставіць аўтазакі - мы ўсе зараз мусім перастаць ківаць на "іх", няўдзячных такіх мудакоў, якія 19 снежня 2010 года забілі на свае галасы і на сваю краіну. Shit happens, радзімыя, у кожнага народа ёсць права на памылку, нават калі яна цягнецца 17 год! Мова, свабода слова, культура, баксы, бензін, дэвальвацыя, ізаляцыя - ў нас на ўсіх - адна бяда, і пакуль мы з ёй не разбярэмся, спрачацца па асобных дробязях бессэнсоўна! Някляеў ці Пазняк на танку? "Оппы" ці "застабільная" ўлада? Даляр ці еўра? Наркамаўка ці тарашкевіца? Ці ўвогуле лацінка? Адказ зараз адзін на ўсе пытанні: "Спачатку - Беларусь!".

15 чэрвеня 2011 года, галоўная плошча ТВАЙГО горада. Ніякага плану, ніякай стратэгіі, ніякіх лідараў, ніякай сімволікі, нават калі хутка не будзе інтэрнэту - запомніце гэтыя даты: кожную сераду а 19:00 (15, 22, 29 чэрвеня і 3 ліпеня) збіраемся на Плошчы свайго горада (3, натуральна, лепш язжайце ў Мінск, там будзе самая "спёка" %). Нешта будзе!

+ АБАВЯЗКОВА заводзьце сабе твітэр, калі яшчэ не завялі і сачыце за твітэрам па хэштэгу #stopluka. Калі астатнія сеткі заблакуюць, твітэр нас выратуе, яго ўлады ўсіх рэвалюцыйных краін заўжды недаацэньвалі ;)