Ага, я таксама завяду песню пра апошні дзень лета.
Вось так, седзячы ў адзіноце ў офісе, я прасідзела апошні летні вечар за кампом у працы, і ад адчыненага вакна добра так пацягвае холадам, ажно састылі пальцы і я ляплю шмат адруковак, якія прыходзіцца выпраўляць…
За лета я шмат чаго пасьпела і шмат чаго змяніла ў жыцці.
Карцінкі маленькага горада паміж Эгейскім і Сяродземным. Усё тая ж Турцыя. Яшчэ адзін пост – і перамясцімся ў іншую кропку планеты ;)
Тут будзе мала пісаніны, шмат сіневы розных адценняў. Марскі дзень: карабельны шпацыр “12 выспаў”!
У гэтым годзе я некалькі разоў сустракала занадта ўжо летне-цёплую вясну, і кожны раз – у іншым горадзе. А зараз на Беларусь навалілася – не пабаюся гэтага слова – лета, а за вакном нешта страшна непадобнае на цёплы і радасны сезон… Дажджыць цэлы дзень з перарывамі на вецер…
Я ж так і не распавяла, як я з’ездзіла на мора ў жніўні!
Лісья Бухта
Мі
Ленін у фіялетавых ліхтарыках у мясцовай кавярні
Дошка аб’яў на ўваходзе ў Ліску
Ямайка. На гарызонце – Меганом
Горы (я б сказала "горачкі"!) з лекавальнай гліны
А над морам амаль тыдзень вісеў Месяц… А ў Феадосіі нас застала зацьменне :)
Эксперыменты з камерай :)
Дзьве Юлі з Гародні
Дыня і Таня
Карадаг
Пяткі
Мікола з Днепрапятроўска
Кашаг
12ці годняя фаэршчыца
Адчальваю ў Берлін – Патсдам.
Спадзяюся, гэта будзе сьвежым ветрам для мяне.
Хутка восень, але я не хачу пра гэта думаць…
… Я хачу жыць. І буду жыць.
ЗЫ. Тэлефон заблакаваны, таму лістуйце, разлічваю быць на сувязі.
Мора засталося за вакном маршруткі, за паваротам чыгункі, ахінутае спёкай і пахам водарасляў.
На стале стаіць бутэлька з морам з Лісьей Бухты. Заўтра ў Патсдам. Але нявесела. Чаму? Ды таму што калі дома з адпачынку ніхто цябе не чакае – усе ўражанні ад адпачынка псуюцца ўшчэнт.
Дарога сканчаецца там, дзе пачынаецца Дом. Часам мне пачынае падавацца, што мая Дарога не скончыцца ніколі…
Эхх, два зацьменьня на месяц – дужа складана… Згубіла свой амулет: кавалачак метэарытнага жалеза на срэбным ланцужку з Аўстрыі. Гэта знак, што ўсё пачынаецца з белага ліста. Гэта да лепшага. Адчуваю подых лёсу…
Дапамажыце з Крымам! Не магу вызначыцца…
Хто дзе быў, якія КАНКРЭТНЫЯ месцы вартыя таго, каб там спыніцца?
Цікавяць месцы, дзе можна пажыць з намётам на лініі Алушта – Фарос. Пакуль схіляюся да Сімеіза, але там не была.
Цікавіць: чыстае дно+прэсная вада+наяўнасць дрэваў/ценю.
І як туды дабрацца, бо проста назва мястэчка мне нічога не скажа, мяркую.
Падумалася мне нешта, што зноў на Ліску ехаць будзе неяк звышбанальна ;)
Думаю.
Сёньня патраціла проста наідзічайшыя грошы на квіткі на ўсе жнівеньскія падарожжы.
Цягнікова-самалётнае лета ;) Без аўтаспыну на гэты раз. Нязвыкла, але ж…
Я ў ціхім шоку. Я еду на мора! НАВАТ НЯ ВЕРЫЦЦА! Я знайшла з кім. УРА!… :))))))
А потым … ;)
Мммм, як хораша, а ад дажджу за вакном яшчэ лепей, бо там, куды я еду +30 і ясна! І ня важна, што ўсяго на 6 дзён!
![[Image]](http://pics.livejournal.com/chris_gomel/pic/000sedtw/s320x240)