Учора, 4 чэрвеня, пабывала на адкрыцці фэстывалю швэдскага кіно ў кінатэатры “Цэнтральны”. На адкрыцці прысутнічаў Стэфан Эрыксан (глава аддзялення амбасады Швецыі ў Беларусі). Гэта, дарэчы, адзін з нямногіх афіцыйных прадстаўнікоў іншых краін, што дасканала валодае беларускай мовай, і гэта, як заўжды, было цёпла ўспрынята публікай падчас яго прамовы перад пачаткам паказу. Яшчэ больш камічнай выглядала сітуацыя, калі ў сп. Эрыксана бралі інтэрвію прадстаўнікі АНТ: яны звяртаюцца на расейскай, а ў адказ чуюць беларускую, і не ад кагосьці там, а ад грамадзяніна іншай краіны!
Паказ прайшоў на “ура”: як заўсёды, падчас фестываляў такога фармату, была поўная заля, шамацення чыпсамі не чулася, а вось радасны сінхронны смех быў, і не аднойчы. Пачаўся паказ з кароткаметражнага кіно, працягнуўся фільмам “Ты, жывы!”. Хоць і пазначаны гэты фільм быў як псіхалагічная драма, публіка весялілася ад душы, хаця сама прыхаваная ідэя кіно была, натуральна, невясёлая.
Чым добрыя шведскія фільмы, дык гэта тым, што падчас прагляду рэдка “прыгружаешся”: проста атрымліваеш задавальненне ад прагляду, ад кадраў, ад актораў і сцэн. А ўжо пасля пачынаеш абдумваць, збіраць у галаве мазайку эпізодаў, і вось тады “хваля” роздуму цябе і накрывае... Роздуму ці весялосці – гэта залежыць ужо ад фільма. А фільмы на фэстывалі абяцаюць розных жанраў, наперадзе яшчэ 7 (кожны дзень у 18:30, акрамя 10 і 12 чэрвеня), таму прыходзьце ў “Цэнтральны”, каб пераканацца ў гэтым самастойна і проста атрымаць новых станоўчых эмоцый прынамсі ад кантынгенту і незнаёмай культуры (усе фільмы на мове арыгінала з субтытрамі па-руску, за што, што цікава, спадар Эрыксан ледзь не прабачэння прасіў: "Субтытры будуць не па-беларуску, але я спадзяюся, што ўсім будзе ўсё зразумела!").
