Трэба з чагосьці пачынаць :) Наступным пастом будзе традыцыйны тэкст!
2011 быў годам сяброў і годам сапраўдных цудаў. Паспрабавала зрабіць падборку самых-самых людзей і момантаў 2011 года, не ўпэўненая, што ўдалося на ўсе 100% ужо прынамсі з-за таго, што многія моманты так і засталіся off the record, але засталіся ў сэрцы. Але гаворачы пра тыя моманты, што засталіся ў мяне пікселямі...
1 & 2 & 3. Гомель. Home Sweet Homel! Атрымалася шмат ездзіць дамоў і шмат часу праводзіць з маімі старымі сябрамі, наведаць супер-старых сябровак са школы і ліцэю, пабыць з сям'ёй. Гэта былі шыкоўныя дні: сустрэча вясны, мой 25 дзень народзінаў, ноч абсэнту, пасідзелкі ў Чыста і шпацыры па закінутых прасторах самага роднага гораду на Зямлі, а ў сярэдзіне лета - нават аддаць адну з лепшых сябровак замуж!
Абсалютна магічны вечар атрымаўся: доўгі шпацыр з сябрам па незнаёмых завулках роднага гораду, прабраліся на тэрыторыю рачных кранаў: адзін закінуты ("в безлюдных пространствах всегда веет космосом!"), а яшчэ два грузілі пясок, як два вялікіх прышэльца!.. Сонца зайшло, а мы прайшлі за раку: па дарозе сустрэлі майго лепшага сябра з часоў ліцэя, якога не бачыла 7 год! Ён, жонка і два малыша :)) Такое натхненне! Потым хадзілі басанож па рацэ, размаўлялі, глядзелі на вагні горада... Прынесла дадому поўныя кішэні космасу %)
Пасля таго, як адзінага гомельскага затрымалі і засудзілі, Гомель вырашыў скінуцца Руслану Усціменку на штраф :) Падчас арыентыровачнай сустрэчы на скверы ўжо цёрся тузін міліцыянтаў і людзей у штацкім, таму прыйшлося па парах і мелкімі групамі разыйсціся і сустрэцца ля паляўнічага доміка недалёка ад парка.
Я не трапіла на момант непасрэднай перадачы грошай, але мне ўсё ж далі магчымасць сфоткаць заплечнік грошаў і паспець падкласці туды яшчэ адну паперку. Потым мы жартавалі ў тралейбусе, маўляў, гэта мы скінуліся на прэміі тым двум міліцыянтам, якія выступалі ў якасці сведкаў сёння. "Кругаварот грошай у прыродзе - ад сумленных людзей пешкам рэжыму.."
Паглядзела на цырк знутры + зняла відзюшкі з самаго судовага працэса. Паказанні давалі бугаі з міліцыі, а затрымліваў - АМАП. Ну, хаця, што ўжо мяне дзівіць? Проста глядзіце самі. Соры за якасць відэа, здымала патаемна, бо баялася, што запаляць і выганяць.
Я паглядзела, як бурна абмяркоўваюць Гомель у соцсетках і падумала: "А халера з ім, з гэтым трафікам, залью ўсё відэа да канца!" :). Учорашні пост з фоткамі і першым відэа - тут.
Сказаць, што я ўражаная - не сказаць нічога! Мой родны горад прадэманстраваў сёння огогошку: было чалавек 400, і гэта пры тым, што гэта першая такая акцыя нязгодных і салідарных!
Па шчырасці, у мяне трэсліся рукі, гэта можна заўважыць па маім відэа (нажаль, сёння выкладваю толькі адно: у мяне нейкі адскі тарыф на інтэрнэт і плюс ён вельмі павольны, таму астатняе залью абавязкова, але крыху пазней!). Я ніводнага разу не была на грамадскіх акцыях у Гомелі і ня ведала спецыфікі паводзінаў тутэйшых мянтоў. Але потым супакоілася, бо зразумела, што яны стаялі ўсіканыя - бачылі б вы тыя твары! - казалі ў рацыі нешта пра зачыстку, але па тварах было зразумела, што яны не чакалі нічога "такога"! На падыходах да плошчы было 3 мянта, але як пабачылі, што людзей некалькі соцень - прыгналі хуценька аўтазак, адразу ж утрох занеслі ў прамым сэнсе туды журналістку "Белсата", затрымалі пры мне некалькі чалавек і пужалі, ганялі народ па плошчы і па парку. Але - як я абажаю мой крэатыўны Гомель! - народ не разгубіўся і выстраіўся ў чаргу за квасам!!! Гэта было так мімімі =) Чарга была даўжэзная! У выніку што робяць узмакрэлае начальства ў цывільным? Яно загадвае АМАПу, каб тыя "зачынілі лавачку": і кропка продажу квасу і марозіва ў момант зачыняецца (пры нас увозілі ўсё абсталяванне). Народ пагналі да рэстарана "Еўропа", потым ад яго, народ бойка жартаваў: "Вось так яны нас ад Еўропы гоняць!".
Я ўпершыню знаходжуся ў родным горадзе падчас пратэстаў. І таму сёння, 15 чэрвеня, я пайду на плошчу Леніна ў Гомелі са сваёй сям'ёй, а можа яшчэ і котку ў заплечнік прыхопім. А яшчэ ўчора, абзвоньваючы некаторых старых сяброў, я аднолькава снончыла размовы: "Я ў Гомелі, калі хочаш пабачыцца - прыходзь заўтра на Плошчу!". Так атрымалася, без задняй думкі, але большасць на пытанне "Ці збіраешся на Плошчу?" і так адказала: "Канешне, буду!"
Зараз вельмі важная салідарнасць паміж намі ўсімі. Не дзяліце на "нас" ды "іх": зараз мы ўсе, - тыя, хто знаходзіцца на тэрыторыі кляновага лістка на мапе Еўропы, каго можна акружыць усёй колькасцю беларускай міліцыі з інтэрвалам у 30 м паміж юнітамі + у гэтых прамежках расставіць аўтазакі - мы ўсе зараз мусім перастаць ківаць на "іх", няўдзячных такіх мудакоў, якія 19 снежня 2010 года забілі на свае галасы і на сваю краіну. Shit happens, радзімыя, у кожнага народа ёсць права на памылку, нават калі яна цягнецца 17 год! Мова, свабода слова, культура, баксы, бензін, дэвальвацыя, ізаляцыя - ў нас на ўсіх - адна бяда, і пакуль мы з ёй не разбярэмся, спрачацца па асобных дробязях бессэнсоўна! Някляеў ці Пазняк на танку? "Оппы" ці "застабільная" ўлада? Даляр ці еўра? Наркамаўка ці тарашкевіца? Ці ўвогуле лацінка? Адказ зараз адзін на ўсе пытанні: "Спачатку - Беларусь!".
15 чэрвеня 2011 года, галоўная плошча ТВАЙГО горада. Ніякага плану, ніякай стратэгіі, ніякіх лідараў, ніякай сімволікі, нават калі хутка не будзе інтэрнэту - запомніце гэтыя даты: кожную сераду а 19:00 (15, 22, 29 чэрвеня і 3 ліпеня) збіраемся на Плошчы свайго горада (3, натуральна, лепш язжайце ў Мінск, там будзе самая "спёка" %). Нешта будзе!
+ АБАВЯЗКОВА заводзьце сабе твітэр, калі яшчэ не завялі і сачыце за твітэрам па хэштэгу . Калі астатнія сеткі заблакуюць, твітэр нас выратуе, яго ўлады ўсіх рэвалюцыйных краін заўжды недаацэньвалі ;)
Дзень народзінаў расцягнуўся на 3 дні, на 3 гарады, на онлайн і офлайн, на бясконцыя "дзякуй" на ўсіх вядомых мне мовах ва ўсе магчымыя мэсэнджэры!
Бездань эмоцыяў, асабліва ад учорашняга святкавання ў кампаніі старых сяброў. Вечар складаўся з бясконцых абдымашак і пацалункаў, са шчырасці, радасці і прызнанняў. Мы спявалі ў рэстарацыі "Пагоню" у поўную гучнасць, "Паланэз", "Паветраны Шар", "Купалінку", "Грай" ды так спявалі, што нам суседні столік замовіў бутэльку шампанскага)) Потым мы ўзялі гітару, віскі, і палезлі на дах 14-павярхоўкі, там спявалі Мядзведзева, Чыжа і Мельницу... Гэта толькі некалькі фотак з 2 Гб чыстага шчасця ў пікселях! Мае сябры - маё ўсё, а Гомель - самы лепшы горад на планеце!
