Як толькі я заехала ў Страсбург, мяне ахінула нешта. Дагэтуль не магу адыйсці. Тут да такой ступені ўсё інакш, што ў мяне захапіла дух! Тут ужо нават не вясна, тут ранняе лета: тут цвіце чаромха, бэз, каштаны, тут усё зялёнае-зялёнае! А ў Варшаве зараз цвітуць вішні ды яблыні :) Там прахладна, як і ў нас.
Тут іншае паветра, тут з зеляні горада тырчаць высокія і стончаныя кірхі, сотні раварыстаў, мяккае вечаровае святло, касьмічныя трамваі... Тут шмат народу ходзіць за рукі ды ў абдымку, усё так павольна і няспешна!
Я амаль не бачыла горада акрамя ўчорашняга вечара, але ўжо ён павярнуў нешта ўва мне, нейкі ключык, што я глынула натхнення і цяпер з'явіўся аптымізм... Вера ў лепшае і перамогу дабра над злом :)

Чытаць далей