цягнік да ст. Мост
Ах, гэтыя даўно забытыя нечаканкі пры праяўленні стужкі! Ах, гэтыя колеры, ах, гэтыя моманты! Пасля амаль 4х год здымак "Зенітам", пасля кіламетраў пераведзенай стужкі я калісці паабяцала сабе, што са з'яўленнем Canon 400D у маім жыцці, стужка ідзе лесам і амінь. Але добры мой сябра даслаў мне ў падарунак Хольгу, і цяпер мне нічога не застаецца, акрамя таго як эксперыментаваць і бавіцца са стужкай зноў! І... мне падабаецца ;)
Завялі ў госці ў варшаўскі хакерспэйс. Ведаю, што і ў Мінску плануецца нешта такое ж (цікава, на якой цяпер стадыі?), таму вырашыла распытаць арганізатараў пра цікавосткі/падводныя камяні, каб іх беларускім калегам было прасцей. Яны зараз у стане рэгістрацыі аб'яднання і ў стане рамонту, базуюцца ў падвале нейкага інстытута, але памяшканне цалкам іх, не ўніверсітэта. Збіраюцца яны кожны тыдзень, я застала чалавек 10. Дамовіліся на фотарэпартаж + інтэрвію ў чэрвені. Уруру! :) Калі сыходзіла ў 23 з нечым, яны яшчэ даядалі самаробную (у мікрахвалёўцы!) шарлотку і ўсё не маглі разыйсціся! :D
Я не буду казаць " хто не зарэгіўся на , той алень", хоць і вельмі хочацца :)
Ужо ў пяты раз мы едзем на літоўскую Балтыку вялікай беларускай (+ крыху крутых замежнікаў) кампаніяй каляінтэрнэтных цікавых людзей. Не магу дачакацца, лічу дні, ааааа, асабліва з улікам таго, што ў гэтым годзе атрымалася канчаткова ўламаць паехаць туды некалькіх маіх добрых сяброў, якія ўвесь час то спазняліся з рэгістрацыяй, то баяліся, то ня ведалі, на якую тэму зрабіць прэзентацыю. Ну а ў гэтым годзе ўсё мае быць проста зэ бэст! :) Гэта такі айцішны выязны дзіцячы садок для дарослых, толькі замест кубікаў і лапатачак - лаптопы і мабілкі, а замест пясочніцы - канферэнц-румы ды вай-фай!
Для тых, хто хоча далучыцца: калі ў вас няма візы, то ўжо, нажаль, позна (я нагадвала некалькі разоў у сацсетках!), а для тых, у каго віза ёсць, у вас ёсць яшчэ час і шанец да 15 красавіка. Звяртайцеся па любых пытаннях!
Першае, што трэба паглядзець у Кейптаўне, — гэта Сталовая гара, якая раней была… выспай!
Вялізнае плато на вышыні звыш 1000 метраў у некалькіх дзесятках метраў ад берага двух акіянаў — з самага пачатку нават не верыцца, што гэта тая ж знаёмая планета!
-- --
Часткова здымкі з учорашняга дня, часткова — з мінулага ўікэнда. Фоткі тыднёвай даўніны можна лёгка распазнаць па лёдзе на вадзе :)
Вясна паступова і ўпэўнена крочыць: заўважаныя "коцікі", шпакі, лёда на Вісле ужо зусім не засталося...
"Натхняй, каб быць натхнёным!" — менавіта гэтымі словамі можна акрэсліць тое, што адбываецца падчас канферэнцый фармату TED.
У Варшаве адбылося мерапрыемства незвычайнага для постсавецкай прасторы фармата — TED. За 12 гадзін аднаго дня пад адным дахам, у адной зале (з перапынкамі, падчас якіх людзі знаёмяцца паміж сабой і абмяркоўваюць выступы, так званыя тэд-токі) збіраюцца сотні крэатыўных людзей з абсалютна розным бэкграўндам для абмену ідэямі, натхненнем, досведам і ведамі.
750 чалавек, 20 спікераў, адзін ток — роўна 18 хвілін, ты садзішся ў крэсла — і нібыта адпраўляешся ў палёт: адзін за адным цікавыя людзі выказваюцца на сцэне, пад святлом пражэктараў, тры камеры, якія транслююць выяву спікера ў розных ракурсах на вялікі экран. Выступ можа суправаджацца фота, відэа, слайдамі прэзентацыі ці музыкай, дазволена ўсё. Такім чынам выступ робіцца захапляльным і відовішчным, усё гэта падобнае да нейкага інтэлектуальнага тэатра! Мерапрыемства прытуліла самая вялікая зала самага вялікага кінатэатра ў рэгіёне — Multikino, ў самым цэнтры горада, а спонсарамі выступілі буйныя арганізацыі, напрыклад Microsoft ці British Counsil. Мерапрыемства цалкам некамерцыйнае, удзел быў бясплатны і ні дакладчыкі, ні арганізатары не зарабілі на гэтым грошай. У гэтым і ёсць розніца паміж TED i TEDx: першы — камерцыйнае мерапрыемства, закрытая тусоўка, трапіць на тыя выступы можна за вялікія грошы і выключна па запрашэнні, а другі — гэта тое, што адбылося 22 сакавіка ў Варшаве.
Запрошанымі выступоўцамі былі, напрыклад, спецыяліст па новых медыях Джэмі Кедзі, астраном-аматар Караль Вайціцкі, прадстаўнік габрэйскага кам'юніці ў Польшчы Міхаіл Шудрых, прадстаўнік Еўрапарламенту Рафал Тжаскоўскі, спецыяліст па ежы Оля Лазар, вандроўнікі (Брайан Барнэт правёў 9 месяцаў у Антарктыдзе, а Ганна Ліхота пакарыла самыя высокія горныя пікі на кожным кантыненце). Напрыканцы гэтага "марафона натхнення" ўсе сабраліся на афтэрпаці ў адным з бараў гораду. У якасці забавы былі… эксперыменты з азотам!
Сёння пашпацыруем па Кейптаўне, самым паўднёвым горадзе самай Паўднёвай Афрыкі!
Пасля вельмі урбаністычнага мегаполіса на паўднёвым захадзе краіны мы скіраваліся да краю Афрыкі, туды, дзе зліваюцца два акіяны і дзе недалёка знаходзіцца знакаміты Мыс Добрай Надзеі — у бізнэс-сталіцу Паўднёвай Афрыкі, у Кейптаўн.
-- --
2004. Адзін з найлепшых гадоў у маім жыцці! Заканчэнне ліцэя, паступленне ў БДУ без іспытаў, перамогі на розных алімпіядах і конкурсах навуковых прац па любімай астраноміі... Вар'яцкія лета і вясна, новыя сябры, першыя падарожжы спынам за мяжу: канешне ж, у сонечную Украіну! Тады за адно лета ўдалося махнуць і ў Карпаты, і аб'ехаць увесь Крым па беразе! А ўвосень - пераехаць у паветраны і такі тады любімы Мінск... Мой сябра, таленавіты фатограф , ужо тады займаўся фатаграфіяй, уласна, яму можна сказаць дзякуй за натхненне і за тое, што ён прывёў мяне тады ў "Краявід" на заняткі мастацкай фатаграфіяй, куды я потым перацягнула яшчэ некалькі дзесяткаў знаёмых :) А таксама дзякуй за гэтыя фотачкі! Эх, такая настальгія!...
Скіруемся на поўнач Ёханэсбурга: там знаходзіцца турма старога форту ХIX стагоддзя. Зараз там, акрамя турмы-музея, знаходзіцца і ... Канстытуцыйны суд!
Некаторы час гэты форт служыў па прызначэнні і там была турма. Асобна быў мужчынскі блок, асобна — жаночы, таксама розныя аддзяленні былі для чорных і белых: іх па-рознаму ўтрымлівалі, кармілі, каралі і сялілі між сабой. У турме былі катаванні, быў гвалт, адным словам — месца дэпрэсіўнае і цяжкае.
З 1995 года на Пагорку Канстытуцыі існуе Канстытуцыйны суд краіны. Запрашаю на шпацыр!
-- --
Я ўжо посціла некалькі фотачак жыхароў Саўэта, а вось тут будзе працяг :)
Саўэта. Раней гэта быў прыгарад Ёханэсбурга, куды высялялі чорных, якія працавалі на золатаздабычы. А зараз гэта — бедны раён гораду. Запрашаю на шпацыр!
-- --