цягнік да ст. Мост
Скіруемся да легендарнай кропкі афрыканскага кантыненту: край Афрыкі, дзе зліваецца два акіяны, і месца, дзе з'яўляецца таямнічы "Лятучы Галандзец"!
Каб дабрацца да Мыса Добрай Надзеі, трэба ехаць на машыне каля гадзіны ад Кейптаўна. Горны серпантын вядзе да зялёнага парка: запаведніка, на тэрыторыі якога бегаюць бабуіны, страўсы ды розныя дзіўныя грызуны. На беразе сядзяць дзіўныя чорныя птушкі.
-- --
Я не буду казаць " хто не зарэгіўся на , той алень", хоць і вельмі хочацца :)
Ужо ў пяты раз мы едзем на літоўскую Балтыку вялікай беларускай (+ крыху крутых замежнікаў) кампаніяй каляінтэрнэтных цікавых людзей. Не магу дачакацца, лічу дні, ааааа, асабліва з улікам таго, што ў гэтым годзе атрымалася канчаткова ўламаць паехаць туды некалькіх маіх добрых сяброў, якія ўвесь час то спазняліся з рэгістрацыяй, то баяліся, то ня ведалі, на якую тэму зрабіць прэзентацыю. Ну а ў гэтым годзе ўсё мае быць проста зэ бэст! :) Гэта такі айцішны выязны дзіцячы садок для дарослых, толькі замест кубікаў і лапатачак - лаптопы і мабілкі, а замест пясочніцы - канферэнц-румы ды вай-фай!
Для тых, хто хоча далучыцца: калі ў вас няма візы, то ўжо, нажаль, позна (я нагадвала некалькі разоў у сацсетках!), а для тых, у каго віза ёсць, у вас ёсць яшчэ час і шанец да 15 красавіка. Звяртайцеся па любых пытаннях!
Першае, што трэба паглядзець у Кейптаўне, — гэта Сталовая гара, якая раней была… выспай!
Вялізнае плато на вышыні звыш 1000 метраў у некалькіх дзесятках метраў ад берага двух акіянаў — з самага пачатку нават не верыцца, што гэта тая ж знаёмая планета!
-- --
Аказваецца, у натуральных умовах дзікія жывёлы не толькі выглядаюць, але і пачуваюцца шчаслівей! Скіруемся ў джунглі, у прыродны парк Пілансберг на поўначы ПАР.
Дарога заняла дзве гадзіны ад Ёханэсбурга: Google Maps паказваў, што мы кіруемся да вялікага круглага зялёнага кавалка тэрыторыі на мапе Паўднёвай Афрыкі — нацыянальнага прыроднага парка Пілансберг, чацвёртага па велічыні ў краіне. Самы вялікі — парк Кругер — знаходзіцца ў 250 км ад Ёханэсбурга і, як нам адразу сказалі, тэрыторыя такая агромністая, што можна не толькі не пабачыць жывёлаў, але і не паспець праехаць ад краю да краю за абмежаваны час.
-- --
2004. Адзін з найлепшых гадоў у маім жыцці! Заканчэнне ліцэя, паступленне ў БДУ без іспытаў, перамогі на розных алімпіядах і конкурсах навуковых прац па любімай астраноміі... Вар'яцкія лета і вясна, новыя сябры, першыя падарожжы спынам за мяжу: канешне ж, у сонечную Украіну! Тады за адно лета ўдалося махнуць і ў Карпаты, і аб'ехаць увесь Крым па беразе! А ўвосень - пераехаць у паветраны і такі тады любімы Мінск... Мой сябра, таленавіты фатограф , ужо тады займаўся фатаграфіяй, уласна, яму можна сказаць дзякуй за натхненне і за тое, што ён прывёў мяне тады ў "Краявід" на заняткі мастацкай фатаграфіяй, куды я потым перацягнула яшчэ некалькі дзесяткаў знаёмых :) А таксама дзякуй за гэтыя фотачкі! Эх, такая настальгія!...
Зараз я ў аэрапорце Ёханэсбурга і пакуль хапае батарэі на кампе, можна запосціць фотак, таму што мае шчаслівыя мімімі вам адтуль не пачуць, а значыць віжуал - нашае ўсё :) Я нават ня ведаю, з чаго пачаць расповед :) Час праляцеў так імгненна, што я дасюль не веру, што гэта ўсё было насамрэч.
Напэўна, я ўсё ж апішу ўсе гэтыя эмоцыі і ўражанні падрабязна і ў больш літаратурнай форме, чым пост у блогу, але пра гэта пакуль рана казаць ;)
Калі каротка: я вяртаюся з афрыканскага падарожжа, Варшава - Франкфурт - Ёханэсбург - Кейптаўн - Мыс Добрай Надзеі :) Фоткі буду выкладваць пад настрой, храналагічны парадак - гэта сумна :) Але пачну ўсё ж з вылета.
Год быў інфармацыйна цяжкім і адначасова шчаслівым і духоўна бяздонным. "Через Север, через Юг, возвращайся, сделав круг" - жыццё замкнулася ў вялікую пятлю, і пад канец года гэтая пятля распуталася і пайшоў новы, незнаёмы мне зусім дагэтуль віток. Віток, калі ўсе дэкарацыі рэзка згубілі сэнс і надыйшло доўгачаканае "шчасце ўнутры": безумоўнае і натуральнае. У гэтым мне дапамаглі любімыя сябры, свабода і Варшава. Менавіта тут атрымалася злавіць прыход гэтага сапраўднага шчасця :)
Ляжала і думала ў цягніку, што б папрасіць у Дзеда Мароза. І дайшло, што мне ўпершыню нічога ад Новага году не патрэбна. У мяне ёсць усё і ёсць усё для таго, каб было ўсё астатняе ;) Самае каштоўнае - гэта цудоўныя людзі, якіх з кожным годам становіцца ўсё больш! Але вось маю складанасці з чытаннем папяровых кніг (а ўлічваючы, колькі чытала калісці даўно, то вельмі хочацца сабе гэты скіл вярнуць назад). Таму, напэўна, адзінае маё рэальнае матэрыальнае жаданне зараз - гэта Кіндл :)))
З НОВЫМ ГОДАМ, СЯБРЫ! Няхай ён у вас будзе святочным, негледзячы ні на што і няхай з 1 студзеня ўсё будзе лепш і лепш, вы ўжо пастарайцеся, бо ўсё нашае шчасце - унутры нас, трэба толькі выпусціць! Шчырасці, сонца, позіркаў, абдымак, свежага паветра вам ад мяне!
Трэба з чагосьці пачынаць :) Наступным пастом будзе традыцыйны тэкст!
2011 быў годам сяброў і годам сапраўдных цудаў. Паспрабавала зрабіць падборку самых-самых людзей і момантаў 2011 года, не ўпэўненая, што ўдалося на ўсе 100% ужо прынамсі з-за таго, што многія моманты так і засталіся off the record, але засталіся ў сэрцы. Але гаворачы пра тыя моманты, што засталіся ў мяне пікселямі...
1 & 2 & 3. Гомель. Home Sweet Homel! Атрымалася шмат ездзіць дамоў і шмат часу праводзіць з маімі старымі сябрамі, наведаць супер-старых сябровак са школы і ліцэю, пабыць з сям'ёй. Гэта былі шыкоўныя дні: сустрэча вясны, мой 25 дзень народзінаў, ноч абсэнту, пасідзелкі ў Чыста і шпацыры па закінутых прасторах самага роднага гораду на Зямлі, а ў сярэдзіне лета - нават аддаць адну з лепшых сябровак замуж!
1. Гомель
Акрамя фотак з выбараў у Егіпце ў мяне, натуральна, засталося шмат фотак, так бы мовіць, бэкстэйдж: горад, людзі і працоўныя моманты. Вось першы пост з такімі здымкамі :) Нагадваю, што гэта паездка Варшава - Цюрых - Каір - Порт Саід - Шарм-Эль-Шэйх, 24.11 - 11.12.2011.
На трэнінгу міжнародных назіральнікаў, слухаем пра выбарчую сістэму Егіпта і пра тое, што чакае нас на выходных.
Прыехала ў Шарм-Эль-Шэйх. У аўтобусе замярзала, днём была спёка, што можна было купацца, зараз зноў дубак пад ноч, а я сіджу на гаўбцы і не магу адвесці вачэй ад мора ў вагеньчыках, ад прыгажосці засцілае вочы...
Мантрай прызнаюся ў каханні жыццю ўсе гэтыя 2 тыдні ў Егіпце...
