Tagged: эмоцыі

Год быў інфармацыйна цяжкім і адначасова шчаслівым і духоўна бяздонным. "Через Север, через Юг, возвращайся, сделав круг" - жыццё замкнулася ў вялікую пятлю, і пад канец года гэтая пятля распуталася і пайшоў новы, незнаёмы мне зусім дагэтуль віток. Віток, калі ўсе дэкарацыі рэзка згубілі сэнс і надыйшло доўгачаканае "шчасце ўнутры": безумоўнае і натуральнае. У гэтым мне дапамаглі любімыя сябры, свабода і Варшава. Менавіта тут атрымалася злавіць прыход гэтага сапраўднага шчасця :)

  • Не ўлічваючы краіны, дзе я ўжо была, у 2011 годзе былі новыя краіны: Швецыя, Эстонія, Фінляндыя, Італія, Ватыкан, Швейцарыя, Егіпет. Таксама поўдзень Польшчы (польскія Карпаты) і Чырвонае мора, з не_новага - Познань і Гданьск, Вільня, Берлін, зноў жа Талін.
  • Першы Новы год, адсвяткаваны ў Еўропе і на свежым паветры з шампанскім і феерверкамі :) У Стакгольму. 2012 планую сустракаць гэтак жа!
  • Было своеасаблівае "вяртанне да вытокаў": гомельскія старыя сябры, рэгулярныя душэўныя сустрэчы нашай кампаніяй ад 1 сакавіка і пакуль усе не разляцеліся хто куды на заробкі з-за сітуацыі ў краіне...
  • Новыя моцныя сувязі паміж людзьмі: дзякуй табе, Божа, за інтэрнэт і сацыяльныя медыі - можна быць разам нават праз сотні кіламеітаў, ды што сотні: нават праз ядро Зямлі...
  • Інфармацыйныя перажыванні, бяссонніца і праца па начох з-за падзеяў у краіне: выбух у метро, маўклівыя пратэсты, эканамічны крах, суды, палітвязні, Бяляцкі, Канавалаў & Кавалёў, радыё-тролінг, БАТЭ, Femen, прэс-канферэнцыі Лу і г.д. А таксама арабская вясна і ганенні дыктатараў.
  • Атрымала прэмію YouSmi за лепшае відэа, "Пагоня International".
  • 10 год сястронычу :)
  • Дзьве вельмі атмасферныя і пазітыўныя тусоўкі: Медыябаркэмп і Кангрэс беларускай дыяспары. Ну і вельмі неблагая падборка людзей падчас выбараў у Егіпце)
  • Вучоба: вывучэнне польскай, атрыманне статуса "абсальвэнт" і напісанне магістэркі - пакутліва, доўга, нудотна, але трэба. абараніць планую не пазней за вясну 2012.
  • Аддала першую лепшую сяброўку замуж
  • Атрымала першую працоўную візу
  • Мой блог паказалі па БТ у праграме "Асцярожна, правакацыя!" :D
  • Кіношныя, магічныя, нерэальныя рамантычныя гісторыі. Off the record, лепшыя сябры ў курсе ;)
  • Апгрэйд усёй тэхнікі для працы.
  • Праца міжнародным назіральнікам на выбарах у Егіпце! Гэта, канешне, было леген... чакай-чакай-чакай.. -дарна! ;) Напэўна, гэта сапраўды было апагеям году ва ўсіх сэнсах.
  • пачала вучыцца маляваць.

Ляжала і думала ў цягніку, што б папрасіць у Дзеда Мароза. І дайшло, што мне ўпершыню нічога ад Новага году не патрэбна. У мяне ёсць усё і ёсць усё для таго, каб было ўсё астатняе ;) Самае каштоўнае - гэта цудоўныя людзі, якіх з кожным годам становіцца ўсё больш! Але вось маю складанасці з чытаннем папяровых кніг (а ўлічваючы, колькі чытала калісці даўно, то вельмі хочацца сабе гэты скіл вярнуць назад). Таму, напэўна, адзінае маё рэальнае матэрыальнае жаданне зараз - гэта Кіндл :)))

З НОВЫМ ГОДАМ, СЯБРЫ! Няхай ён у вас будзе святочным, негледзячы ні на што і няхай з 1 студзеня ўсё будзе лепш і лепш, вы ўжо пастарайцеся, бо ўсё нашае шчасце - унутры нас, трэба толькі выпусціць! Шчырасці, сонца, позіркаў, абдымак, свежага паветра вам ад мяне!

Трэба з чагосьці пачынаць :) Наступным пастом будзе традыцыйны тэкст!

2011 быў годам сяброў і годам сапраўдных цудаў. Паспрабавала зрабіць падборку самых-самых людзей і момантаў 2011 года, не ўпэўненая, што ўдалося на ўсе 100% ужо прынамсі з-за таго, што многія моманты так і засталіся off the record, але засталіся ў сэрцы. Але гаворачы пра тыя моманты, што засталіся ў мяне пікселямі...

1 & 2 & 3. Гомель. Home Sweet Homel! Атрымалася шмат ездзіць дамоў і шмат часу праводзіць з маімі старымі сябрамі, наведаць супер-старых сябровак са школы і ліцэю, пабыць з сям'ёй. Гэта былі шыкоўныя дні: сустрэча вясны, мой 25 дзень народзінаў, ноч абсэнту, пасідзелкі ў Чыста і шпацыры па закінутых прасторах самага роднага гораду на Зямлі, а ў сярэдзіне лета - нават аддаць адну з лепшых сябровак замуж!

1. Гомель

 

Чытаць далей

Акрамя фотак з выбараў у Егіпце  ў мяне, натуральна, засталося шмат фотак, так бы мовіць, бэкстэйдж: горад, людзі і працоўныя моманты. Вось першы пост з такімі здымкамі :) Нагадваю, што гэта паездка Варшава - Цюрых - Каір - Порт Саід - Шарм-Эль-Шэйх, 24.11 - 11.12.2011.

На трэнінгу міжнародных назіральнікаў, слухаем пра выбарчую сістэму Егіпта і пра тое, што чакае нас на выходных.

Чытаць далей

Прыехала ў Шарм-Эль-Шэйх. У аўтобусе замярзала, днём была спёка, што можна было купацца, зараз зноў дубак пад ноч, а я сіджу на гаўбцы і не магу адвесці вачэй ад мора ў вагеньчыках, ад прыгажосці засцілае вочы...

Мантрай прызнаюся ў каханні жыццю ўсе гэтыя 2 тыдні ў Егіпце...

Паглядзела на Сяродземнае мора ў Порт Саідзе: у двух кроках ад Суэцкага канала (ноч і дзень бачная чарга з караблёў...) і прыкладна насупраць Фетхіе ў Турцыі, дзе я была ў іншым жыцці... Мора паўсюль дае аднолькавае пачуццё палёту...

Чытаць далей

У першую ноч я прасыпалася разоў 5, адзін з апошніх разоў - пад песню, якую спявалі ледзь не ўсёй плошчай, хорам, з феерверкамі, проста так :) Бо, як сказалі мне абарыгены, "святкаваць пакуль няма чаго".

З самай раніцы пачаліся сюрпрызы: арганізатара не апынулася з намі ў аўтобусе, таму што ён мусіў тэрмінова выбегчы на Тахрыр, бо там чакалася сутыкненне пратэстоўцаў з паліцыяй. Апынулася, што паліцыя тусавалася пад парламентам і ня ведалі пра тое, што да іх бягуць пратэстоўцы і ўсё выглядала на правакацыю. Днямі прызначылі новага прэм'ер-міністра са старога кабінета Мубарака, з гэтай нагоды людзі зладзілі гэты пратэст. Зноў ляцелі камні, газ, і ў выніку паліцэйская машына насмерць збіла 19-годняга хлопца. І гэта ўсё на вачах у агранізатара, які распавёў нам пра гэта ўсё ўдзень.

Чытаць далей

Фуффф, вось толькі зараз, села за комп і супакоілася крыху. Тут усё прывычнае і знаёмае ў адрозненні ад цэлага гэтага дня...

Зранку паруліла ў Цюрыхскі аэрапорт: ад самага пачатку падарожжа аўтобусам-цягнічком да аэрапорта хоць і было пакрокава распісаным, але ўсё адно было самастойным. Развітваліся з сябрам так (спазняліся на аўтобус), што я ў дзьвер аўтобуса, якая ўжо зачынілася, крычала: "Ну дык а куды далей ехаць пасля перасадкі?")) Але SMS форэва і я без праблем знайшла патрэбны мне транспарт.

Прыгоды пачаліся з аэрапорту. Вы не смейцеся толькі, я не спецыяльна паводжу сябе як тупая курыца, каб потым весялей вам было чытаць)) Зрабіце зніжку на стрэс і на поўную галаву думак пра далейшае падарожжа... Але што я зрабіла: я спакойненька, можна сказаць, медытатыўна, прайшлася па аэрапорце, набыла сястры цукерак, паглядзела вакол, знайшла гейт, дайшла да яго, прайшла пашпартны кантроль, прычым ніякага штампу мне не паставілі, і вось я чую ад сімпатычнага памежніка: "До свіданья!" - і разумею, што нешта ідзе не так :) Потым я спускаюся ўніз да майго гейта і разумею, што я дагэтуль цягну за сабой... багаж. Збіла мяне з толку вэб-рэгістрацыя: на аўтамаце і не падумала, што трэба падыйсці і зарэгістраваць і здаць сумку... А назад ужо ня выйсці тым жа шляхам: пашпартны кантроль пройдзены! Ну, я кінулася шукаць кагосці са стафа, каб падказалі, як быць. Мне сказалі выйсці ў горад і ўвайсці назад. Ок. А там рамонт паўсюль, пакуль знайшла, думала даўбануся - сумарна бегала 45 хв, прычым бегала - гэта не метафара. Знаходжу выхад. Там пашпартны кантроль зноў. Кажу, выпусціце, мне трэба назад, сумку ў багаж, бла-бла-бла. Цётка круціць мой пашпарт у руках і выдае: "А ў вас польская віза, мы з такімі ў Швейцарыю не пускаем!". Я: "O________o", я ж, кажу, толькі што была! Вунь і кантроль прайшла! "А дзе штамп?" "Не паставілі", кажу. Пусціце, цёценька, стаю, ледзь не плачу, рэйс, кажу, праз гадзіну, а наступны адсюль толькі праз 3 дні такі ж. Яна кудысці пазваніла, паставіла мне штамп нейкі і выпусціла. Ну я выйшла, да закрыцця гейта застаецца 12 хвілін. Я бягом, да галоўнай па залі, кажу, калі ласка, зарэгце мне сумачку, гару, такія справы. Яна кажа: "Ну дык вунь чарга!" (а там чалавек 35), я зноў - калі ласка, тыры-пыры, без вас не спраўлюся. Ну яна злітавалася, дапамагла, правяла без чаргі. Я зноў туды ж, адкуль усё пачалося, ну і па прыколе іду да таго ж памежніка. Ён усміхаецца і кажа: "Дэжавю!", я у двух словах патлумачыла, ён выпускае, я бягу на сэкьюрыці, прыбягаю, калі ўжо бордзінг да паловы прайшоў. Але паспяваю! У самалёце на мяне накатвае думка, што аднойчы мне так з 45 хвілінамі паміж самалётамі затрымалі і не давезлі ў Франкфурце багаж з аднаго самалёта ў іншы, а тут і падаўна, паўгадзіны ўсяго было... І ўяўляю сабе карціну маслам: я прылятаю, мяне чакаюць каб пасадзіць на аўтобус, а багаж мой не прылятае са мной, і прылятае, адпаведна, з наступным рэйсам, а гэта праз некалькі дзён... А там зарадкі ад усіх дэвайсаў, пра вопратку і касметыку дык увогуле маўчу! Ууууух як мяне ператрэсла.

4 гадзіны праляцела: я выпіла клапатліва прыгатаваную для мяне на дарожку "упсу", мяне выключыла амаль на ўвесь палёт. Праўда, паздымала космас пад крылом. Глязіце самі.

Чытаць далей

Вераснёўскі варшаўскі ўікэнд. У госці прыязжаў сябра. Штораз ваджу людзей па нейкіх падобных маршрутах, але кожны раз знаходжу для сябе нешта новае ў знаёмых месцах. Так і зараз :)

Варшава - горад, дзе я ўпершыню за доўгія годы адчула шчасце жыць тут і зараз. Ужо за гэта яна заўсёды будзе калі і ў мяне за вакном штораніцу, то заўжды ў сэрцы :)

Warszawa

У дворыку універітэцкай бібліятэкі. Колькі правучылася тут, так ніводнага разу ўнутр і не схадзіла) Гэта - від на цэнтр гораду.

Чытаць далей

Даўно сюды не пісала. Таму пачну з вераснёўскіх сонечна-восеньскіх кадраў з другога майго роднага гораду, з Мінску.

Sunny Day

Мы з Таценькай.

Чытаць далей

Старонка 1 з 12123456789101112