Архіў па тэгу ‘Беларусь’

Строчыцы, фота (ч.3)

Працяг фотааповеда пра наш НГ2010, 34mag.net-edition ;)

строчыцы, 34, 34mag.net, 34 multimedia magazine

Чытаць далей »

Навіны са студэнцкага фронту

Была ва ўніверы. Хадзіць мне без дыплома яшчэ мінімум год невядома колькі.

Міла пагутарылі з дэканам, потым ён прадыктаваў мне тэкст заявы на аднаўленне, а калі я пайшла за бланкам заявы да метадысткі, яна ў мяне здзіўлена спытала: “А ты хіба ня ведаеш, што ты ўсё роўна паедзеш па размеркаванні?”. Ну, я пра сябе канешне шчыра кажучы да канца не магла паверыць, што мяне вось проста так адпусцяць без крыві і прабачаць мне 43 мільёны. Яна яшчэ пры мне патэлефанавала кудысці там, назвала маё прозвішча і ў выніку я маю вось што: я аблажалася двойчы падчас вучобы ва ўніверы.

Чытаць далей »

Пакарміце качак!

Сёння ішла ад Моладзевага тэатру ў бок Траецкага, натыкнулася на такую жаласьлівую карціну: цёплы вадасток (ад хлебазаводу, я так мяркую) і з сотню качак уперамешку з кірлямі ды галкамі. І дзьве кралі падыйшлі да ракі раней за мяне, ну, я думаю, зараз карміць будуць. Хрэн там! Сталі і фоооотаюць, панімаіш, на мабілкі. Цьфу на такіх :( Я скарміла ім бублік. Але што гэты бублік на такі натоўп лапчатакрылых? Яны ж галодныя як ваўкі зараз… Заўтра з батонам схаджу) Далучайцеся! :) У нас – лядоўні з хаўчыкам і цёплыя боты, а ў іх – вада з вадастоку і лапы на лёдзе :(

качкі, Менск, мароз, Беларусь, Свіслач

Чытаць далей »

Была “Наліварыя”, стала “Халіварыя”!

Прыкол! Новая лінейка беларускага піва “Халіварыя” ад Аліварыі. За крэатыў – рэспект! Хоць і піва, а тым больш Аліварыю, я ўжываю рэдка. Рада за айчынных маркетолагаў!

халіварыя

Чытаць далей »

Вось такое менскае неба…

Сёння быў вельмі прыгожы марозны дзень. А пад вечар – дзіўнае паласата-самалётнае неба :)

мінск, менск, неба, самалёты

Чытаць далей »

Строчыцы (фота, ч.1)

Охх, нарэшце я пасадзіла сябе за фоткі са Строчыц, выбачайце за тэхнічныя затрымкі! Але гэта толькі пачатак, рэшта фотак будзе выкладацца step by step напрацягу тыдня.

strochycy, 34, ny2010, строчыцы, 34

Чытаць далей »

Сувязь мыслення і маўлення

Я не буду грузіць зараз лінгвістычным рэлятывізмам: каму цікава, пачытаеце самі, гуглтранслэйт вам у дапамогу. Скажу толькі тое, што сама на гэты конт думаю, хоць гэта і будзе складана без упадзенняў у літдыбр.

Так, мова чалавека звязана з тыпам мыслення, бо кожнае слова – гэта не набор сімвалаў, гэта пэўны вобраз у галаве, які звязаны менавіта з гэтым словам. Калі чалавек вучыць новую мову, некаторыя сувязі падвойваюцца, а калі пераходзіць цалкам на іншую мову, то гэтыя сувязі разбураюцца і будуюцца наноў. Менавіта ад гэтага маўленне – гэта аўтаматычны працэс, які не вымагае дадатковых мазгавых працэсаў, акрамя як тых, што звязаныя з тэмай размовы. Гэта маё моцнае перакананне, якое я праверыла на практыцы ў тым ліку, калі некаторыя рэчы па-ангельску не маюць адпаведнікаў у беларускай і наадварот, а пра рускую з беларускай і казаць няма чаго, бо там хоць і падобная будова мовы і падобная граматыка, але такія розныя назвы адных і тых жа словаў, якія цалкам мяняюць вобразы ў галаве.

Чытаць далей »

Чытайце “Паранойю”. Пакуль яшчэ можаце.

Прачытала кніжку ўжо з тыдзень як, а ўсё ніяк не магу выціснуць з сябе пару радкоў пра. Пра, чаму і навошта было ўвогуле чытаць – усё ніяк не магу зразумець. Бо пасля прачытання дагэтуль неспакойна.

Звычайна я даволі блізка да сэрца ўспрымаю да сэрца кнігі. Ну, ладна, не толькі кнігі :) Можа таму я рэдка чытаю нешта новае-свежае-незнаёмае, усё больш люблю перачытваць знаёмае і новыя кнігі знаёмых аўтараў. Але тут я вырашыла, што не прачытаць і потым шкадаваць – ня ёсьць правільна. І без прадмоваў і папярэдніх рэцэнзій паглыбілася ў кнігу.

паранойя

Тут не будзе спойлераў і рэцэнзій. Паспрабую без. Ні слова пра Коленьку. Я чытала кнігу дзьве ночы ці каля таго, напісана лёгкай, хоць і закручанай мовай, з мільёнамі літаратурных абаротаў, якія не замінаюць воку, а наадварот, па вушы зацягваюць у атмасферу.  Шмат разоў лавіла сябе за грымасамі тыпу “вялікія вочы” падчас чытання, бо эмоцый яна выклікае праз край. Напісана нечакана шчыра і незвычайна, ведаючы Марціновіча яшчэ па “БелГазеце”, я чакала нейкіх такіх спляценняў словаў, а атрымалася, што тэксты ў газеце на фоне кнігі выглядаюць нават бедна. Знайшла дзесяткі асабістых блізкіх паралеляў (вельмі спадабаўся ўрывак пра качак на Свіслачы), прычым дзеянні адбываюцца ў сапраўдным Менску, з амаль усімі сапраўднымі адрэсамі і назвамі (“Вуліца Маркса і Спэнсара”, хех), з замененымі, але зразумелымі імёнамі (Мураўёў… зразумела не адразу нават). У кнізе так шмат болю, эмоцый і нашай, МЕНСКАЙ рэчаіснасці, што час ад часу я адрывалася ад чытання, каб перавесці дух. А апошнія старонкі чытала збіваючыся, хутка, старалася вытрымаць, ня плакаць, прынамсі, да апошняга радка…

Чытаць далей »

Менск. Чакаем на сьнег…

Карціна за вакном, 10 хв. таму. На вялікім экране выглядае яшчэ больш трагічна, чым у такім відзе. Дзіўны вечар, дзіўны дзень, дзіўна ўнутры. Горад набраў паветра ў грудзі перад першым радасным крыкам: “Сьне-е-е-ег!”. Кажуць, першы сьнег у Менску ўжо быў. А я ня веру. Я хварэла ў той час. На зямлі яго не ляжала. Не было сьнегу. Не бы-ло! Зімы не будзе? Будзе, яшчэ якая. Радуе, што пройдзе хутка і закончыцца раптоўным летам. Ужо лічу дні і хвіліны.

Я хачу на Вялікі Бар’ерны Рыф і ў Ісландыю. А вы?

Менск

Фотаконкурс “Эўрапейская Беларусь”

Правілы конкурсу

Фотаконкурс “Еўрапейская Беларусь” стартуе 7 кастрычніка і прымеркаваны да правядзення Беларускага Еўрапейскага Форуму, які адбудзецца ў Мінску 14 лістапада 2009 году.
Прыём работ будзе праводзіцца з 7 кастрычніка да 5 лістапада.

Патрабаванні да ўдзельнікаў:

  1. Для ўдзелу ў фотаконкурсе запрашаюцца паўналетнія грамадзяне Беларусі. У выпадку, калі аўтару фотапрацы не споўнілася 18 гадоў, ён мусіць у пісьмовай форме прадставіць дазвол на ўдзел у конкурсе ад бацькоў альбо апекуна;
  2. У конкурсе могуць удзельнічаць як прафесіяналы, так і аматары.

Чытаць далей »

Старонка 1 з 131234...Апошняя »