... У гэты час мы былі ў Віньніцы, чакалі цягніка Жмэрынка - Кіеў. На квітку быў час 01:07, а на пэроне разам з намі стаяла дужа багата людзей. "Няўжо ўсе ў адзін цягнік?" - дзівіліся мы. Падыходзілі да розных людзей з адным і тым жа пытаньнем: "А вы які цягнік чакаеце?" На адным і тым жа пэроне мы атрымалі шмат цікавых адказаў: Мэлітопаль, Кіеў, Львоў... Сітуацыя стала шчэ заблытаней, калі на гадзіньніку было 01:15, а перад намі стаяў цягнік Кіеў - Івана-Франкоўск. Мы ўжо пачалі пакрысе панікаваць нават.
Адна цудоўная замалёўка: ноч, мы пасярод пэрону абсалютна разгубленыя, у адной руцэ гістэрычна сьціснуты пашпарт, у другой - квіток на неіснуючы, як здавалася, цягнік, навокал - натоўп такіх жа разгубленых, бо, як потым стала зразумела, усі цягнікі затрымліваліся, - і раптам з абодвух бакоў як, па загадзе, пачынаюць імчаць цягнікі!!! Мы кідаемся да аднаго - ну нарэшце! можа наш! - бачым назву: Днепрапэтроўск - Трускавец. Адразу мы кідаемся да іньшага - І ЁН ТАКСАМА ДНЕПРАПЭТРОЎСК - ТРУСКАВЕЦ!!! А-а-а-ааа!!! Яны з'елі нашыя мазгі!!! Мы тады афігенна пасьмяяліся))))))
... Карацей, вось. Не едзьце пакуль на захад Украіны, даражэнькія, ну яго фпень, гэты жоўты фосфар, можа, лепей мора? :)