Сон

красавiка 5, 2008

Сёньня мне ўпершыню за цэлы год прысніўся a_event...
Ён зайшоў у кватэру, але я была ў іншым пакоі, дзе мне і сказалі, што ён жывы... А я ці то расплакалася, ці то не паверыла, але прачнулася са стойкім уражаннем цёплых абдымак... Ува сне ён быў такім, як звычайна, нават лепей: нібы сьвяціўся знутры... Напэўна, ён у раю :)...

Кажуць, што абдымацца ўва сне з нябожчыкам - гэта дрэнна... А мне было так клёва, гэта было сапраўднае шчасьце.... Ён нібыта прыйшоў развітацца са мной...
Дзякуй, Саш.

Таксама чытайце

  • http://pollushka.livejournal.com/ pollushka

    Я ўпісвалася ў Піцеры, на флэту у Тэхніка, прыкладна за тыдзень да яго сьмерці. Але так зь ім і не пазнаёмілася.
    У тую вясну я асабліва шчымліва адчувала жыцьцё: загінуў Тэхнік, потым дзяўчынка-фатограф Маша трапіла пад цягнік. Ад усяго гэтага зносіла дах!.. Сутыкаючыся са сьмерцью адчуваеш як ніколі, што вясна – шалёна водарная. Падчас мне падаецца, што людзі сыходзяць, каб мы нешта пераасэнсавалі

    • http://chris_gomel.livejournal.com/ chris_gomel

      Так, так, абсалютна слушна, я таксама памятаю тую вясну вось такой… :’(

  • http://berenika_b.livejournal.com/ berenika_b

    а я пра яго нічога і не ведала…

    • http://chris_gomel.livejournal.com/ chris_gomel

      а ты яго таксама ведала?!

      • http://berenika_b.livejournal.com/ berenika_b

        менавіта, што не.
        звычайна дык такія рэчы нейк чуюцца..а тут..
        а шкада….ууууу…

        • http://chris_gomel.livejournal.com/ chris_gomel

          ён у мінулым годзе загінуў на трасе… Ехаў спынам у Абхазію… Я тады як нежывая хадзіла… Мае запісы тут, тут, тут і далей па каляндары…