Не магу зразумець…

... дзе тая мяжа, паміж даверам і даверлівасцю/наіўнасцю?

І дзе б так развучыцца давяраць усім, каму хацелася б верыць?...

Таксама чытайце

20 каментароў на “Не магу зразумець…”

  1. slaver_be сказаў:

    Будзь прасьцей — не давярай нікому.

  2. z_dyht сказаў:

    вера вышэйшая за давер. дык працягвай давяраць усім:) лепш самой абламіцца, чым хоць разочак памыліцца і прынізіць недаверам дастойнага чалавека. я – за наіўнасьць!!!)

  3. mirritil сказаў:

    а ты проста ня блытай давер і расказваньне ўсяго.

    • chris_gomel сказаў:

      а я і ня блытаю. тут іншае: можна нешта (а не ўсё) распавядаць, але блізка не падпускаць. А я кажу хутчэй па веру чалавеку, веру ў чалавека, веру ў дзеянні і ў словы кагосьці. Гэта аспект “нож у спіну”: калі верыш, а верыць ня трэба. Вось тут маё шостае пачуцьцё мяне падводзіць…

  4. ja_ryw сказаў:

    давярай усім :) ну што самага страшнага можа здарыцца ад гэтага?

    • chris_gomel сказаў:

      ммм… можа быць балюча. Можна аднойчы так даверыцца, што потым даверыцца ўжо не атрымаецца і не захочацца.

  5. halickaja сказаў:

    Трэба верыць людзям, значыць, верыць будзем!:)

  6. sashatheone сказаў:

    Где, где… в жизненном опыте :)

Пакіньце каментар