Калі я шукаю хоць якіх паўгадзінкі, каб паесьці, і падчас ежы адчуваю усім сваім нутром, як сыходзіць час і абураюся наконт 24 гадзін у соднях замест якіх 40, а за суседнім кампом днямі і начамі гуляюць у Гэрояў ды Кантру, я разумею, што нешта, епт, у гэтым свеце не так...