Сёньня пакуль чакала ў прыёмнай адной навучальнай установы на даведку, дзяўчыны, год 28, што гэтую даведку мне падпісвалі, адпальвалі:
- (1) Вы что, по-белорусски говорите? Оой, прикинь, я часто вот таких встречаю, один раз в транспорте такой парень симпатичный, молодой, но...такой, ну, он только по-белорусски... Так вот... как это он сказал... "пракампастите"?... "прокомпосьте?"
- (я) Пракампасуйце!
- О! Точно! "Пракампасуйце мне етат... квиточак!" Так прикольно!
- (2) Ой, а я вообще слушать не могу!!! Мне так не нравится!
- (я) (нейкі доўгі спіч не па гэтай тэме, проста па-беларуску)
- (2) Так, всё, дальше не надо, пожалуйста!... (і з вельмі кіслай мінай працягвае пісаць)
І так адказаць хацелася!!! Толькі што, я так і не прыдумала :(
Вось што такім казаць? "Быдла, Бог цябе пакарае?" ;)
Трындзец, адным словам.