Внимание! Фотоуикенд для детворы!

Я очень долго упиралась и не делала фотосессий за деньги, но десятилетний опыт уже пора куда-то применять. Шикарная осень — самое время! Давайте погуляем вместе в парке.

Гомель на велосипеде!

Внезапно больше 30 км по югу Гомеля. Впервые приехала к реке, словила дежавю насколько же Висла и Сож похожи, как брат и сестра, побывала в Березках, погоняли по соседним деревням, надышались допьяна цветами, доехали-доползли с друзьями, прячась от поездов, до мостика через Ипуть, поездили по лесу, немножко по полю, по камням, по кирпичу, по песку, по асфальту, по плохому асфальту и по очень плохому асфальту.

Перу [8]: Паракас — 50.000 птушак і таямнічыя знакі

Калі дзяўчынка на касе ў аўтавакзале даведалася, што мы едзем у Іку, яна сказала: "Вы лепш едзьце ў Паракас! Там птушкі!". Але апынулася, што паміж гарадамі меньш за 100 км і таму мы выправіліся туды ў апошні дзень перад ад'ездам назад у Ліму.

Перу [7]: Пустыня і оазіс Хуакачына

Нарэшце пад вечар мы дабраліся да пустыні і да самага сапраўднага оазіса. Возера пасярод пяскоў! Даехаць да горада - 1$, таму тут самае тусовачнае турыстычнае месца, як апынулася.

Перу [6]: Ферма pisco і вёска шаманаў

Як сапраўдныя турысты мы зрабілі ход канём і замовілі адзіную экскурсію па Іке, якая была сярод прапановаў 🙂 Другую мы арганізавалі ў пустыню і аб гэтым пазней, а пакуль крыху пра іх мясцовы дрынк.

Перу [5]: 300 км на поўдзень — Іка

Так як з Мачу Пікчу выйшла накладачка, мы за пару дзён прыдумалі іншы варыянт. Ну, у краіне, дзе ніхто з нас ніколі не быў і планаў дадатковага падарожжа ніхто не будаваў, бо ўпэўненыя былі, што паедзем у самую папсовую і прыгожую кропку Перу, таму прыйшлося выбіраць метадам тыка. Тык паказаў на невялічкі горад Іка ў 300 км ад Лімы на поўдзень.