Чаму я вярнулася ў Беларусь

Чаму я вярнулася ў Беларусь

У маім выпадку гэта была мілая полька, якая паказвала мне пакой, які я збіралася глядзець. І ўжо амаль пагадзілася: мілы пакойчык, 7 паверх, 15 хв пешшу да працы, усе ўмовы для спакойнага жыцця, кэрыфюр пад бокам... Але вось яна бярэ і кажа: "Ведаеце, да вас у мяне тут жыла ўкраінка" — і я выходжу з гэтай кватэры і мяне накрывае. Нейкая украінка... Цяпер нейкая беларуска... А яна жыве ў сваёй кватэры, у сваёй краіне, а я? Хто тут я? Чарговая замежніца, якая ніколі, ніколі не будзе сваёй, хоць ты інтэгруйся з усіх сіл. І вось, пакуль ішла да працы, вырашыла ехаць у Беларусь. Я можа і ідэаліст, але я не лічу сябе ў праве жыць пастаянна ў той краіне, якую не я будавала, на якую я ніяк не ўплываю і не магу паўплываць. Можа, я калі-небудзь туды вярнуся, можа, я аднойчы паеду пажыць яшчэ недзе, але калі ёсць магчымасць жыць дома — трэба жыць. І калі ёсць магчымасць вярнуцца, калі вы лічыце, што хоць крыху зразумелі гэтае жыццё і да таго ж задаўбала шукаць сабе апраўданні — трэба вяртацца. Мне падаецца, што калі беларусы пачнуць вяртацца і бачыць рашэнні там, дзе раней бачылі праблемы — мы заслужым сабе і бязвізавы рэжым у весь вялікі цікавейшы заходні свет, і лепшую ўладу, і лепшае жыццё ў цэлым.

ENG. "There is no way back" - I thought so about the EU. And I was so wrong. There certainly is a way! 🙂

Life situations, travels, people, insights and words help to make a decision. And then, when the decision has already been made deep inside, there is just a one word, a careless phrase to make me say: "I'm going home!".

In my case it was a sweet pole woman, which showed me the room I was going to rent in Warsaw. And I almost agreed: nice room, 7th floor, 15 min walk to work, all the conditions for a quiet life, small "Carrefour" just around the corner... But then she says, "You know, one Ukrainian girl used to live here before" — and then I'm going out of the apartment and I thought: some Ukrainian... And some Belarusian now ... And this woman — she lives in her apartment, in her home country, and who am I? Another foreigner that will never, never belong here, even though I will integrate in the society as much I could. And while I was walking to work, I decided to go to Belarus. I may be an idealist, but I do not consider myself allowed to live permanently in the country which didn't build, where I have no influence and where I can't make any significant changes. Maybe someday I'll be back there, maybe one day I'm going to live somewhere else, but I strongly believe that if you have the opportunity to live in your home country - you should live there. And if you can go back home, if you think that you understood this life at least a little bit and you are tired of looking for excuses for yourself - you have to go back. I believe that if Belarusians will come back and see solutions where they saw problems before - we will earn a visa-free regime for the entire more interesting Western world, and better government and a better life in general.

Total Views: 486 ,
  • Малайчына, Крысцінка!
    Цудоўныя словы. Усё ў нас будзе!

    • kryscina

      я ў гэтым нават нават не сумняюся! 🙂

  • asiapaplauskaja

    Умніца! Здымаю шляпу і цісну лапу 🙂 
    Менавіта па гэтай прычыне (“але калі ёсць магчымасць жыць дома — трэба жыць”) я і не з’ехала з радзімы ў пошуках лепшае долі, працы і г.д. І праца знайшлася! Класная, любімая. Такая, што адпавядае ўсім маім запатрабаванням. І я шчаслівая, што я тут. Ездзіла пасля за мяжу і шторазу разумела: як хораша, што я ДОМА. Свая сярод сваіх. 

    Дзякуй табе за тваё рашэнне, Крысціначка 

    • kryscina

      дзякуй, Асенька 🙂

  • ці напішаш допіс (праз месяц другі трэці) калі цябе накрые, а імпэт (як казала мая бабуля ў сраке) скончыцца?
    але ўсё адно жадаю ўдачы, шчыра!

    • kryscina

      вялікі дзякуй! у мяне, натуральна, будуць і прыступы апатыі, і зноў пад’ём, але зараз вельмі аптымістычны настрой і адчуванне, што я раблю правільна. калі такое адчуванне ў душы, значыць, я іду ў патрэбным накірунку! інтуіцыя ня хлусіць!

  • ох, гатова падпісацца пад кожным словам.

  • Sweet Frog666

    Прывітанне, Крісціна! А ці можна запытацца, дзе ты працавала ў Варшеве? На Еўрарадыё? 
    І дзякуй за цікавы пост ! 🙂

    • kryscina

      Вам дзякуй! так. і вучылася ў Варшаўскім універы.

  • Алесь

    Гэта добрае й слушнае рашэньне: лепей быць сваім дома, чым чужым у гасьцях. Калісьці я таксама выбраў радзіму, але з цягам часу так сумна глядзець, які тутака жах і цемра.

    • kryscina

      дзякуй 🙂 сумна глядзець, так, але трэба пастаянна працаваць над сабой, каб жыць тут, бо інакш вельмі лёгка скаціцца ў цемру. было страшна часамі, але ўжо зноў усё добра і я зноў бачу пазітыў!