Chris

2004. Адзін з найлепшых гадоў у маім жыцці! Заканчэнне ліцэя, паступленне ў БДУ без іспытаў, перамогі на розных алімпіядах і конкурсах навуковых прац па любімай астраноміі... Вар'яцкія лета і вясна, новыя сябры, першыя падарожжы спынам за мяжу: канешне ж, у сонечную Украіну! Тады за адно лета ўдалося махнуць і ў Карпаты, і аб'ехаць увесь Крым па беразе! А ўвосень - пераехаць у паветраны і такі тады любімы Мінск... Мой сябра, таленавіты фатограф Саша Мазуркевіч, ужо тады займаўся фатаграфіяй, уласна, яму можна сказаць дзякуй за натхненне і за тое, што ён прывёў мяне тады ў "Краявід" на заняткі мастацкай фатаграфіяй, куды я потым перацягнула яшчэ некалькі дзесяткаў знаёмых :) А таксама дзякуй за гэтыя фотачкі! Эх, такая настальгія!...

Чытаць далей

Абсалютна магічны вечар атрымаўся: доўгі шпацыр з сябрам па незнаёмых завулках роднага гораду, прабраліся на тэрыторыю рачных кранаў: адзін закінуты ("в безлюдных пространствах всегда веет космосом!"), а яшчэ два грузілі пясок, як два вялікіх прышэльца!.. Сонца зайшло, а мы прайшлі за раку: па дарозе сустрэлі майго лепшага сябра з часоў ліцэя, якога не бачыла 7 год! Ён, жонка і два малыша :)) Такое натхненне! Потым хадзілі басанож па рацэ, размаўлялі, глядзелі на вагні горада... Прынесла дадому поўныя кішэні космасу %)

Чытаць далей

Пакажу вам крыху любімых мясцінаў роднага горада :)

Гэта Заходні, у двух хвілінах ад гэтага месца - мая школа.

Чытаць далей

Люблю гэтага малыша і гэтую дзяўчынку :) Нарэшце паздымала іх разам!

Чытаць далей

Абсерваторыя SOHO зафіксавала ўнікальную з'яву: камета сутыкнулася з Сонцам з цэлай серыяй моцных успышак на ім. Камету калісьці адкрыў беларускі астраном!

Гэта камета была адкрытая беларускім астраномам-аматарам з Барані (Аршанскі р-н) Сяргеем Шурпаковым, і належыць да сямейства камет Kreutz.

---

Калі мне было 13 год, мы цэлай невялічкай экспедыцыяй выправіліся з Гомеля ў Оршу, а адтуль - у маленькі горад Барань, а потым - яшчэ далей, у маленькую вёсачку, дзе мы жылі ў намётах ля яго лецішча: па начах - назіралі (тады акурат быў максімум Персеід), днём, калі прачыналіся, апрацоўвалі метэоры, наносілі на сетку, потым назіралі сонца, гулялі па лесе, потым цямнела - і мы зноў распачыналі назіранні... Гэта ён аднойчы ўдзень залез на самую высокую яліну, якая загароджвала нам нейкую туманнасць уначы, і абпіліў ёй макушку, а бабулькі з ваколіц былі ў шоку :))

Чытаць далей

Жыццё такое кароткае, што аднойчы люстэрка скажа, што ты ўжо шмат перажыў, а ты здзівішся, што можна пачаць старэць, яшчэ не пасталеўшы.

Рабочая атмасфера :)

Чытаць далей

Крыху рознага Гомеля, зусім крыху, амаль шэптам :)

Гэты двор заўжды ўганяе мяне ў аслупяненне і замірацельны стан, так шмат звязана з гэтым дваром, з гэтымі дзвярыма, з гэтым дахам, з тым часам... Не, я не шкадую, што час прайшоў і ўсё змянілася. Я проста сумую па тым часам, калі ў нас усіх былі крылы і невядомае наперадзе.

Чытаць далей

А якія колеры ў вашага Горада?...

Так!!!