Сябровачка дала пачытаць часопіс канцэрна “United Colors of Benneton”, і гэта мегатэма, скажу я вам!!! Зараз заб’ю дзень, але разбяруся, як гэта працуе :)
Сэнс такі: на часопісе надпіс, што часопіс не поўны, каб атрымаць рэшту кантэнта, зайдзіце на сайт і паднясіце малюнак да камеры. Доўга даўбалася з рознымі браўзэрамі і рознымі плагінамі, але ўрэшце рэшт яно запрацавала: замест кодаў на старонках сталі з’яўляцца відосы!
Вось ілюстрацыі:
Магічны Горад. Жывы. Горад людзей. Горад, які дыхае асфальтам пад нагамі. Глядзіце самі :)
Горад-вар’ят, горад з самым смачным у свеце паветрам, пёстрае мульцікультур’е, вокны-вокны-вокны, ад падлогі да столю, у іх можна зазіраць і бачыць жыццё, яны рознакаляровыя, рознакаляровыя вочы горада, каты-гіпнацізёры, метро з назвай “труба”, якое насамрэч на трубу і не падобна, вялікія тусоўкі курцоў на выхадзе з бараў і рэстарацый, якія павялічваюцца ў геаметрычнай прагрэсіі бліжэй да ўікэнда, пах дарагога парфюму ў пераходах і ў цягніках, афіцыйныя строі. Не пакідала пачуцьцё, што я знаходжуся ў падручніку па ангельскай мове… Больш гарманічнага гораду, жывога гораду, я яшчэ не бачыла ніколі…
Працягваю фотааповед пра Лондан 9-13.12.2009
Вось такой была наша другая раніца. Ня ведаю чаму, але мне самой вельмі падабаецца гэтая фотка. Яна цалкам перадае атмасферу Грынвіча, дзе мы жылі)
Сёння ішла ад Моладзевага тэатру ў бок Траецкага, натыкнулася на такую жаласьлівую карціну: цёплы вадасток (ад хлебазаводу, я так мяркую) і з сотню качак уперамешку з кірлямі ды галкамі. І дзьве кралі падыйшлі да ракі раней за мяне, ну, я думаю, зараз карміць будуць. Хрэн там! Сталі і фоооотаюць, панімаіш, на мабілкі. Цьфу на такіх :( Я скарміла ім бублік. Але што гэты бублік на такі натоўп лапчатакрылых? Яны ж галодныя як ваўкі зараз… Заўтра з батонам схаджу) Далучайцеся! :) У нас – лядоўні з хаўчыкам і цёплыя боты, а ў іх – вада з вадастоку і лапы на лёдзе :(
Сегодня утром шла на работу по сверкающему морозу, в жёлтой шапке, в жёлтых рукавичках и в жёлтых мартинсах. Купила жёлтое (не уверена, что правильно о нём в среднем роде, но что поделаешь)) помело, огромный цитрусовый мяч, который так поднимает мне настроение.
Но вдруг так чего-то раскисла, что хоть плачь. С утра слушала “Сплин”, а сейчас – “Мало Места” и Тиму Ежова, музыкального гения с исторической родины. В общем, этим и можно охарактеризовать моё настроение сейчас, лучше и не скажешь.. Ой не надо было, не надо было читать этот дневник, хожу теперь сама не своя, столько воспоминаний, столько деталей, столько диалогов всплыло в памяти. Прям как не со мной было. Бррр… Кино-сон-параллельная Вселенная. Многим людям из этого дневника захотелось сказать спасибо, потому что именно тогда “лепилась” я_теперешняя. Ни о чём не жалею, ничего не хочу забыть, приятно, что это всё во мне, что я была там. Осталось вбить себе в голову, что тех людей, кто был там со мной, больше нет, потому что все, ВСЕ люди меняются и именно поэтому распадаются компании, пары, расстаются друзья. Очень сильно хочется запомнить всё таким, какое всё было тогда: все краски, все улыбки, все то счастье и всех тех близких людей. Когда-нибудь кто-то оттуда станет героем моих книг или фильмов, потому что светлая энергия никуда не исчезает, я временно храню ее в себе…
P.S. читала 2002 год
Made my morning, так бы мовіць ;) Зараз буду гэта сьпяваць увесь дзень пра сябе!
The World Is Just Awesome (eng)
Сёння быў вельмі прыгожы марозны дзень. А пад вечар – дзіўнае паласата-самалётнае неба :)
Охх, нарэшце я пасадзіла сябе за фоткі са Строчыц, выбачайце за тэхнічныя затрымкі! Але гэта толькі пачатак, рэшта фотак будзе выкладацца step by step напрацягу тыдня.
