Калі ехала ў Чэхію, мне некаторыя добрыя людзі падказалі, што варта б туды было зайсьці і пашукаць, дзе пахаваныя нашы беларускія эмігранты. Хто канкрэтна, я ня ведала. Пры чым паехала туды на другі дзень, ня ведала не тое што могілак, ня ведала яшчэ горада. Таму на Альшанах я правяла тры с паловай гадзіны (!), пакуль знайшла беларусаў. Яны аказаліся ў эмігранцкай частцы могілак, недалёка ад праваслаўнага храма, дзе якраз ішла служба па-расейску. Я паставіла свечкі абодвум прэзідэнтам БНР, прычым адзін зь іх ледзь не аказаўся маім аднафамільцам, а яшчэ аднаго амаль аднафамільца знайшла ў ангельскай частцы могілак, паляк, лётчык, 1944 год. Захапляльнае мястэчка, адным словам, хоць я і баюся такіх месцаў as usual.
Адным словам, вось .