... такая дробязь для пачуцьцяў.
Я пачуваюся чатырнаццацігодняй дзяўчынкай.
Плачу і чакаю лістоў. Плачу і чакаю візы... Са мной такога ніколі не было. Зямля ўходзіць з-пад ног, крылы зноў за спіной як калісьці вельмі даўно... Неверагодна сьветла і хочацца крычаць ад нечаканага шчасьця...